Skip to content

Στερνό αντίο στο Γιώργο Γράψα (Νικολετή), τον καπετά Πελοπίδα του ΕΛΑΣ

Νοέμβριος 10, 2009

Πλήθος κόσμου αποχαιρέτησε σήμερα στο Νεκροταφείο Λευκάδας το λαϊκό αγωνιστή, τον κομμουνιστή Γιώργο Γράψα (Νικολετή), τον «Πελοπίδα» του ΕΛΑΣ, που «έφυγε» από κοντά μας σε ηλικία 89 χρόνων.

Εκ μέρους της Νομαρχιακής Επιτροπής Λευκάδας του ΚΚΕ, τον νεκρό αποχαιρέτησε το μέλος του Γραφείου της ΝΕ της ΚΟ Λευκάδας Τάκης Κτενάς:

nikoletis_apoxairetistirio

«Αποχαιρετάμε σήμερα από μέρους όλων των κομμουνιστών της Λευκάδας, ένα σύντροφο που όπως και χιλιάδες άλλοι, αφιέρωσαν τη ζωή τους στον αγώνα.

Αποχαιρετάμε τον αλύγιστο αγωνιστή που στάθηκε όρθιος στις φυλακές και τις εξορίες: στη Μακρόνησο, την Ικαρία και τη Γυάρο.

Σύντροφε Νικολετή

Έδωσες τα καλύτερά σου χρόνια στον αγώνα για εθνική ανεξαρτησία και κοινωνική προκοπή. Αγωνίστηκες για το λαό και για την εθνική ανεξαρτησία της πατρίδας μας. Όταν το κάλεσε η στιγμή, είπες το μεγάλο ΝΑΙ, έδωσες τον καλύτερό σου εαυτό μέσα από τις γραμμές του ΕΛΑΣ, ως καπετάν «Πελοπίδας».

Αγωνίστηκες για την ειρήνη. Για την απελευθέρωση της εργατικής τάξης και του λαού από την εκμετάλλευση και καταπίεση. Για το σοσιαλισμό.

Το κράτος των δοσίλογων σε έστειλε αρχικά στη Μακρόνησο, το νέο «Παρθενώνα» της ξενόδουλης αστικής τάξης. Αργότερα «πήγες» ως αμετανόητος και στην Ικαρία.

Στα κατοπινά χρόνια πάλεψες για τους εργαζόμενους μέσα από το συνδικάτο οδηγών της Πάτρας όπου εργαζόσουν.

Η χούντα σε ξαναθυμήθηκε και σε έστειλε στο κολαστήριο της Γυάρου.

Συνέχισες να αγωνίζεσαι για το κοινωνικό σύνολο με όλες σου τις δυνάμεις, είτε σαν απλός εργαζόμενος, είτε από τη θέση του προέδρου στο χωριό σου.

Ήσουν και παρέμεινες όρθιος, ασυμβίβαστος. Θα είσαι παρών, γιατί τη θέση σου θα πάρουν νέοι αγωνιστές και αγωνίστριες, νέοι κομμουνιστές, που εμπνέονται από τις μαρξιστικές-λενινιστικές ιδέες, αλλά και από ζωντανά παραδείγματα προσφοράς και θυσίας… Προσφοράς που δεν έχει χρονικά περιθώρια.

Εμείς σήμερα μια υπόσχεση σου δίνουμε, ότι θα συνεχίσουμε όρθιοι, αταλάντευτοι, να είμαστε μαζί με τον κόσμο της δουλειάς, με τους εργάτες, για να ολοκληρώσουμε αυτό που εσείς αφήσατε στη μέση, στην πορεία προς τη σοσιαλιστική νίκη.

Σε σας -όπως λέει και ο ποιητής- που περπατήσατε τον πόνο, Σε σας που περπατήσατε τον θάνατο δίχως να σκοντάψετε. Αυτή μας η υπόσχεση για έναν άλλο κόσμο, όπως τον ονειρευτήκατε, είναι και το στερνό μας «αντίο», σύντροφε Νικολετή.

Θα κάνουμε το καθήκον μας. Αυτός είναι ο όρκος των κομμουνιστών πάνω από το φέρετρό σου. Θα ζεις όπως και οι άλλοι συναγωνιστές για πάντα στην καρδιά του λαού.»

Άρθρο στο Ριζοσπάστη της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Αλέκας ΠΑΠΑΡΗΓΑ

Νοέμβριος 8, 2009

Της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Αλέκας ΠΑΠΑΡΗΓΑ

Να αντιστοιχίσουμε την οργανωτική, ιδεολογική και μαζική μας δράση στο ύψος των πολιτικών μας καθηκόντων για τη συγκέντρωση και συσπείρωση δυνάμεων στον άλλο δρόμο ανάπτυξης, στην πάλη για τη λαϊκή εξουσία, οικονομία

Όπως εκτίμησε η ΚΕ στην πρώτη της ανακοίνωση, λίγες ώρες μετά την τελική διαμόρφωση του αποτελέσματος των εθνικών εκλογών της 4ης Οκτωβρίου, «η νίκη του ΠΑΣΟΚ στις εθνικές εκλογές οδηγεί στην εναλλαγή κυβέρνησης και όχι στην αλλαγή πολιτικής υπέρ του εργαζόμενου λαού».

kke_sygkentrwsi

Η εναλλαγή στη διακυβέρνηση από το ΠΑΣΟΚ δεν πρέπει να νοηθεί ως μια απλή συνέχεια της πολιτικής της ΝΔ ή της πολιτικής των κυβερνήσεων Σημίτη και Α. Παπανδρέου που γνωρίσαμε την περίοδο 1996-2004, όσο και αν ισχύει απολύτως η εκτίμηση ότι ανάμεσα στα δύο κόμματα υπάρχει κοινή στρατηγική.

Έχει σημασία να κατανοήσουμε τη σημερινή φάση που διανύουμε, όπως και τις ιδιαιτερότητες της σοσιαλδημοκρατίας, που άλλωστε σε όλα τα κομματικά μας ντοκουμέντα έχουμε υπογραμμίσει και αναλύσει.

Πριν απ’ όλα διανύουμε περίοδο οικονομικής καπιταλιστικής κρίσης που στην Ελλάδα εκδηλώθηκε σχετικά πιο αργά από ό,τι στις άλλες καπιταλιστικές χώρες, που σημαίνει ότι αρκετές από τις εκδηλώσεις της είναι μπροστά μας και όχι πίσω μας. Η ανάκαμψη θα είναι πιο δύσκολη στη χώρα μας.

Δεν πρέπει να υποτιμηθεί η ικανότητα της σοσιαλδημοκρατίας, του ΠΑΣΟΚ στην ελληνική περίπτωση, να χειραγωγεί το εργατικό και γενικότερο λαϊκό κίνημα, να αλλοιώνει και να ενσωματώνει τη λαϊκή διαμαρτυρία, να τσακίζει το κίνημα με το καρότο και το μαστίγιο μαζί. Το ΠΑΣΟΚ κατάφερε για μια σειρά λόγους, εν μέρει και από δική μας ευθύνη στη 10ετία του ’80, να επιβάλει ως μέτρο σύγκρισης της πολιτικής του την άμιλλα με τη ΝΔ, με το δεξιό παρελθόν, παραμερίζοντας συνειδητά τις σύγχρονες, πραγματικές ανάγκες των εργαζομένων, τις εγχώριες δυνατότητες ανάπτυξης προς όφελος του λαού, έτσι ώστε να μένει σχετικά στο απυρόβλητο το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα.

Δεν πρέπει να παραβλέψουμε ένα πλεονέκτημα που είχε και ως ένα βαθμό έχει και σήμερα το ΠΑΣΟΚ, που του επιτρέπει να αυτοδιαφημίζεται ως σύγχρονο ευαίσθητο κοινωνικά κόμμα, χωρίς βεβαίως κανένα ουσιαστικό αντίκρισμα στη ζωή του λαού, ή καλύτερα να πούμε με όλες τις αρνητικές συνέπειες για τα δικαιώματα του λαού.

Στις αρχές της 10ετίας του ’80 είχε την πολυτέλεια να πάρει ορισμένα μέτρα που φάνταζαν ριζοσπαστικά δημοκρατικά σε σύγκριση με την αρνητική εμμονή της ΝΔ να τα υιοθετήσει. Δηλαδή μέτρα και επιλογές, χειρισμοί και ελιγμοί που φιλελεύθερα κόμματα είχαν υιοθετήσει και χρησιμοποιήσει στη Δυτική Ευρώπη μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Όπως ήταν η αναγνώριση της αντιφασιστικής αντίστασης και άλλα μέτρα που χωράνε στα πλαίσια της αστικής δημοκρατίας. Μέτρα που δεν αναιρούν τα βασικά χαρακτηριστικά του.

Το ΠΑΣΟΚ συνέχισε την πολιτική των κρατικοποιήσεων που είχε κάνει και η ΝΔ. Τις περιέβαλε με το μανδύα της κοινωνικοποίησης, της εργατικής συμμετοχής, τα οποία βεβαίως στην πραγματικότητα ήταν «άδεια πουκάμισα». Αυτούς τους όρους δογματικά η ΝΔ δεν τους χρησιμοποιούσε, παρά το γεγονός ότι το πραγματικό τους περιεχόμενο δεν ήταν τίποτε άλλο παρά κρατικός καπιταλισμός, κρατικομονοπωλιακή ρύθμιση κλπ. Την ίδια περίοδο το ΠΑΣΟΚ, αναλαμβάνοντας για πρώτη φορά τη διαχείριση του συστήματος, είχε την ευχέρεια να χρησιμοποιήσει τα κοινοτικά κονδύλια που έρχονταν στην Ελλάδα για να προετοιμάσουν το έδαφος της συνθήκης του Μάαστριχ, για να διευκολύνουν τη λαϊκή συναίνεση ενόψει της απελευθέρωσης αγοράς, των σύγχρονων καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων.

Στη 10ετία του ’80 οι κρατικοποιήσεις και η διεύρυνση του ρόλου του κρατικού καπιταλιστικού επιχειρηματικού τομέα άνοιξε την πόρτα σε χιλιάδες εργαζόμενους, που ως τότε είτε αναζητούσαν δουλειά είτε δούλευαν στον πάντα επισφαλή και με λιγότερα κοινωνικά δικαιώματα ιδιωτικό τομέα. Διαμόρφωσε έτσι μια ορισμένη εργατική και μικροαστική κοινωνική βάση που πίστευε ότι έλυνε για πάντα το πρόβλημα της δουλειάς σε σχετικά καλύτερες εργασιακές συνθήκες σε σύγκριση με τις αντίστοιχες συνθήκες δουλειάς και αμοιβές στον ιδιωτικό καπιταλιστικό τομέα.

Στη 10ετία του ’90 το ΠΑΣΟΚ καπηλεύθηκε και εκμεταλλεύθηκε την ανατροπή των σοσιαλιστικών καθεστώτων στην Ευρώπη. Πιο ανοικτά και καθαρά επέτρεψε στον εαυτό του την υιοθέτηση όλης της συκοφαντίας κατά του σοσιαλισμού, τον αντικομμουνισμό, που προϋπήρχε μεν στις ιδεολογικές του θέσεις και στην πρακτική πολιτική του, όμως δεν αποκαλυπτόταν τόσο ανοικτά και επιθετικά την περίοδο που τα Βαλκάνια ήταν σοσιαλιστικά, την περίοδο της ύπαρξης και δράσης της ΕΣΣΔ.

Τα πλεονεκτήματα του ΠΑΣΟΚ είναι στην πραγματικότητα πλεονεκτήματα προς όφελος της αστικής ιδεολογίας, των συμφερόντων της αστικής τάξης. Η τελευταία ανταπέδωσε τις διευκολύνσεις που της παρείχε το ΠΑΣΟΚ στα χρόνια της διακυβέρνησής του με τη γνωστή στήριξη που απόλαυσε. Πρόσφατα γίναμε μάρτυρες με ποιον τρόπο, μέσα σε ένα βράδυ, απέσυρε τη στήριξη που παρείχε στη ΝΔ, διαμορφώνοντας κλίμα υπέρ της νίκης της αξιωματικής αντιπολίτευσης, στο έδαφος πάντα της δικαιολογημένης λαϊκής δυσαρέσκειας.

Οι όποιοι κοινωνικοί ελιγμοί του ΠΑΣΟΚ, που έκανε τα προηγούμενα χρόνια με κάποια σχετικά και προσωρινά αποτελέσματα, σήμερα δεν έχουν καμιά τύχη, κανένα πρακτικό αποτέλεσμα για το λαό. Δεν είναι τυχαίο ότι το ΠΑΣΟΚ ψηφίσθηκε με λιγότερο φανατισμό και ενθουσιασμό από λαϊκά στρώματα, μεγάλη μερίδα των οποίων είτε είχε μειωμένες προσδοκίες, είτε πολύ αναιμικές ελπίδες.

Αυτό δε σημαίνει ότι το ΠΑΣΟΚ δεν έχει τη δυνατότητα να δημιουργεί εντυπώσεις, να διαμορφώνει κάποιες επιλεκτικές συμμαχίες σε κοινωνικό επίπεδο προκειμένου να κερδίσει χρόνο για να καθηλώσει το εργατικό, το λαϊκό κίνημα, το κίνημα της νεολαίας ώστε να περάσουν τα μέτρα του με τη λιγότερη αντίσταση, αν όχι με μηδενική αντίσταση. Πλασάρει ένα μείγμα εμπορίου ελπίδας και φόβου.

Είναι χαρακτηριστικό ότι η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ επενδύει τις επιλογές της με ψεύτικα επιχειρήματα, με ψευδεπίγραφους στόχους ώστε να μη γίνεται κατανοητός ο πραγματικός χαρακτήρας των μέτρων, η βασική τους στόχευση.

Ένα αντιπροσωπευτικό παράδειγμα είναι το ζήτημα της κατάργησης των Stage στο Δημόσιο, η στήριξη του ιδιωτικού τομέα για πιο πλατιά χρήση τους, όλα αυτά στο όνομα της αξιοκρατίας, της πάταξης της ρουσφετολογίας, της αξιοπρέπειας των εργαζομένων. Στην πραγματικότητα, με την επιλογή αυτή απαλλάσσει τα κρατικά ταμεία από την πληρωμή των εργαζομένων, ενώ βολεύει τους επιχειρηματίες να χρησιμοποιούν με χειρότερους όρους εργατοϋπαλληλικό δυναμικό. Εναρμονίζεται η κυβέρνηση με την κοινοτική κατεύθυνση να χρησιμοποιηθεί το καθεστώς της μαθητείας με ακόμα πιο κακοπληρωμένο εργατικό δυναμικό.

Αλλο παράδειγμα είναι η διαφημιζόμενη νεωτεριστική διαδικασία (που και αυτή χρησιμοποιείται σε πολλές χώρες της Ευρώπης) με την επιλογή μέσω βιογραφικών στελεχών για υπεύθυνες πολιτικές θέσεις στα υπουργεία και στις πρώην ΔΕΚΟ.

Με τον τρόπο αυτό πλασάρεται, και μάλιστα εντελώς ανέξοδα, η άποψη ότι δουλειά βρίσκουν οι καλύτεροι, οι αξιότεροι, αυτοί που έχουν πλούσια βιογραφικά, ενώ όλοι οι άλλοι καταδικάζονται να μένουν άνεργοι ή να ετεροαπασχολούνται μόνο και μόνο γιατί δεν έχουν τα απαιτούμενα προσόντα.

Πίσω από αυτές τις επιδερμικές αλλαγές διαφαίνεται ο βαθύτερος και πιο ουσιαστικός στόχος, αυτός του εκσυγχρονισμού της δημόσιας διοίκησης, γενικότερα των μηχανισμών του κράτους. Είναι γεγονός ότι στην Ελλάδα έχουν καθυστερήσει υπερβολικά, για διάφορους λόγους που ξεφεύγουν από το παρόν άρθρο, αστικοί εκσυγχρονισμοί που αποδείχθηκαν πολύ ωφέλιμοι για το σύγχρονο αστικό κράτος, όπως είναι η διαμόρφωση ενός πολιτικού προσωπικού που εξασφαλίζει σταθερότητα και συνέχεια στην αστική πολιτική, χωρίς να επηρεάζεται από εναλλαγή αστικών κυβερνήσεων, ή από προσωπικές φιλίες και ρουσφέτια. Δηλαδή σύγχρονα πιόνια με γνώσεις και οπωσδήποτε με διάθεση να εξασφαλίσουν ένα καλύτερο προσωπικό επίπεδο ζωής πάση θυσία.

Αρκετές αλλαγές μπορούν να γίνουν στον περιορισμό της κρατικής γραφειοκρατίας και κυρίως στον περιορισμό των εργαζομένων στο δημόσιο τομέα που έχει διογκωθεί στην Ελλάδα υπερβολικά και έχει ανεβάσει τις κρατικές δαπάνες, τα ελλείμματα. Με πρόσχημα την άρση της κοινωνικής αδικίας σε βάρος των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα.
Κανένας από τους παραπάνω εκσυγχρονισμούς δεν πρόκειται να αναιρέσει τη βασική τάση της συγκέντρωσης του κεφαλαίου σε όλο και λιγότερα χέρια, της μείωσης ακόμα πιο πολύ της τιμής της εργατικής δύναμης. Κανένας από τους παραπάνω εκσυγχρονισμούς δεν είναι σε θέση να ανακόψει την επιδείνωση της ζωής των εργαζομένων. Γιατί είναι εκσυγχρονισμοί που στοχεύουν στην ενίσχυση του πολιτικού συστήματος και της πολιτικής στο πεδίο της οικονομίας.

Στην πρώτη γραμμή του ενδιαφέροντος του ΠΑΣΟΚ βρίσκεται ο στόχος να τσακίσει κυριολεκτικά το εργατικό, το λαϊκό κίνημα με το καρότο και το μαστίγιο, εναλλάξ, με την εξαγορά και τη χειραγώγηση, με το εμπόριο φόβου και ελπίδων.

Οι όποιες ιδιαιτερότητες εμφανισθούν από την πλευρά της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, οι όποιες ιδιαιτερότητες κάνουν την εμφάνισή τους στη ΝΔ, που προσπαθεί να ξεπεράσει τους τρανταγμούς της βαθιάς ήττας, δεν αλλάζουν το κεντρικό πολιτικό ζήτημα που έθεσε και θέτει το Κόμμα: Η ανάγκη ο λαός να επιλέξει ανάμεσα στους δύο δρόμους ανάπτυξης, ο αγώνας για τα λεγόμενα άμεσα και καθημερινά προβλήματα να ενταχθεί στην πάλη για τη λαϊκή εξουσία, οικονομία.

Οι δρόμοι ανάπτυξης έχουν αναδειχθεί από το ΚΚΕ, κεντρικά και κατά κλάδο, τομέα οικονομίας, κατά κοινωνικό πρόβλημα με αρκετή επάρκεια, χωρίς να σημαίνει ότι δεν υπάρχει ανάγκη να συνεχίσουμε την επιστημονική εξέταση και ανάλυση των εξελίξεων, πατώντας στην πρακτική πείρα που συγκεντρώνουν οι εργαζόμενοι και ιδιαίτερα αυτή την πείρα που αναπτύσσεται στους όποιους αγώνες έγιναν ή θα γίνουν.
Καμία επανάπαυση. Δεν αρκεί να έχεις σωστή στρατηγική, απαιτείται να κατακτήσουμε ακόμα μεγαλύτερη ικανότητα από την ΚΕ έως την ΚΟΒ στην υλοποίηση της στρατηγικής στην πράξη, της πολιτικής συμμαχιών, της δράσης για την οικοδόμηση του Αντιιμπεριαλιστικού Αντιμονοπωλιακού Δημοκρατικού Μετώπου πάλης.

Πρόκειται για δύσκολη και σύνθετη υπόθεση, αφού ανάμεσα στη στρατηγική μας και στην υλοποίησή της μεσολαβούν πλατιές λαϊκές μάζες που έχουν τις δικές τους εμπειρίες, λαϊκές μάζες που η αυθόρμητη συνείδησή τους καθορίζεται από την κυρίαρχη ιδεολογία και τις διάφορες αποχρώσεις της. Ανάμεσα σε μας και στο λαό μεσολαβεί η δράση και παρέμβαση της εκάστοτε κυβέρνησης, των άλλων κομμάτων, της καπιταλιστικής εργοδοσίας, των μηχανισμών του κράτους, των μηχανισμών της προπαγάνδας και της πλύσης εγκεφάλου, όπως μεσολαβεί η δράση του πολυπλόκαμου μηχανισμού της ΕΕ, γενικότερα του ιμπεριαλισμού. Η δική μας ικανότητα έγκειται -όσο τουλάχιστον εξαρτάται από εμάς- στο να συμβάλουμε να αναπτύσσεται ένα κίνημα της μεγαλύτερης δυνατής αντίστασης, χειραφετημένο από βασικά ιδεολογήματα της κυρίαρχης πολιτικής, να δυναμώνει η πολιτική συνείδηση, πριν απ’ όλα ενός όσο γίνεται μεγαλύτερου τμήματος της εργατικής τάξης, που αποτελεί τη βασική προϋπόθεση για λαϊκή αντεπίθεση.

Τα Ντοκουμέντα και η Πολιτική Απόφαση του 18ου Συνεδρίου θέτουν το σοβαρό πολιτικό καθήκον να αντιστοιχηθεί η καθοδηγητική μας δουλειά, η οργανωτική μας πολιτική, η βοήθεια προς τις ΚΟΒ με τα πολιτικά στρατηγικά καθήκοντα του Κόμματος, δηλαδή με τη στρατηγική μας.

Υπάρχει αναντιστοιχία και υστέρηση που δυσκολεύει την όσο γίνεται μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα στη δουλειά μας και κυρίως το ατσάλωμα και την ισχυροποίηση του Κόμματος και κατά συνέπεια αδυνατίζει την αποτελεσματική στήριξη της προσπάθειας της ΚΝΕ.
Χρειάζεται να ξαναδιαβαστεί και να μελετηθεί ακόμα καλύτερα η Πολιτική Απόφαση του 18ου Συνεδρίου που καθορίζει τι και πώς πρέπει να γίνει.

Το κριτήριο για την πρόοδο της δουλειάς μας, κριτήριο μετρήσιμο με πολλαπλούς δείκτες, ποιοτικούς και αριθμητικούς και όχι μόνο ή αποκλειστικά εκλογικούς, τελικά είναι ένα: Κατά πόσο συμβάλλουμε στην ανάπτυξη της πολιτικής συνείδησης όσο γίνεται ευρύτερου μέρους της εργατικής τάξης και των συμμάχων της αυτοαπασχολούμενων στα αστικά κέντρα, στην ύπαιθρο. Όταν εμείς «μετράμε» το επίπεδο της πολιτικής συνείδησης, ένα πράγμα εννοούμε, σε ποιο βαθμό πλαταίνει και βαθαίνει η συνειδητοποίηση της ανάγκης ο καθημερινός αγώνας να εντάσσεται, να κατευθύνεται στην επίλυση του προβλήματος της εξουσίας, δηλαδή στην πάλη για τη λαϊκή εξουσία, οικονομία, που αποτελεί τη γραμμή της κοινωνικοπολιτικής συμμαχίας. Η συνειδητή επιλογή πάλης για τον άλλο δρόμο ανάπτυξης σε ρήξη με την εξουσία των μονοπωλίων καθορίζει το βαθμό ωρίμανσης και ανάπτυξης της ταξικής πάλης.

Η αντίθεση στην εκάστοτε αστική κυβέρνηση δεν αποτελεί σήμερα επαρκή όρο για την εξασφάλιση αποτελεσματικής εργατικής, λαϊκής πάλης. Η συνδικαλιστική πάλη για άμεσα οικονομικά ζητήματα ή και γενικότερα εργατικά ζητήματα είναι πάλη της ελαχίστης αντίστασης, ασκεί μια ορισμένη πίεση, αλλά απέχει πολύ από το να φέρει σε δύσκολη και αδιέξοδη θέση την κυρίαρχη πολιτική. Επιδιώκεται να ασκηθεί πίεση στην καπιταλιστική εργοδοσία, στην εκάστοτε κυβέρνηση, όμως απέχει πολύ από την ίδια την αμφισβήτησή της, από τη διάθεση ανατροπής της. Επομένως, ένας τέτοιος αγώνας αντικειμενικά ξεκινά από την παραδοχή της διαρκούς συνύπαρξης, της αναδιανομής, της επιλογής ανάμεσα στη μια ή την άλλη διαχειριστική πολιτική.

Η αντίσταση σε αντιλαϊκές επιλογές, όταν δεν εντάσσεται στον αγώνα για την ανατροπή της εξουσίας, εξουδετερώνεται εύκολα ή έστω και με δυσκολίες από την κυρίαρχη τάξη και το εκάστοτε κυβερνητικό κόμμα.
Η δυσαρέσκεια προς τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, η αντίθεση με το δικομματισμό, όσο και αν αποτελεί θετικό φαινόμενο, ωστόσο συνιστά μια διεργασία που μπορεί να μείνει στη μέση, να αναδιπλωθεί, να σβήσει στην πορεία.

Το κριτήριο τι σημαίνει πολιτική συνείδηση και με ποιες προϋποθέσεις αυτή θα αναπτύσσεται δεν έχει γίνει καθοριστικό στη δουλειά μας, στην οργανωτική μας πολιτική, στην καθοδήγηση των ΚΟΒ, στο πώς δουλεύουμε στο λαό, στο κίνημα. Εξακολουθούμε ακόμα να επηρεαζόμαστε από την πείρα του παρελθόντος, που σήμερα όμως δεν ανταποκρίνεται ατόφια στις σύγχρονες συνθήκες, επηρεαζόμαστε ακόμα από ένα μηχανιστικό τρόπο σκέψης που διασπά τα καθήκοντα, αποδυναμώνει τη δυνατότητα να συγκεντρώνονται οι δυνάμεις στον κύριο στόχο.

Βεβαίως και δουλεύουμε πρωτοπόρα επικεντρώνοντας την προσοχή μας στην πολύμορφη ιδεολογική, πολιτική, μαζική πάλη στο έδαφος των άμεσων και πιεστικών εργατικών, αγροτικών, γενικότερα λαϊκών προβλημάτων, όταν μάλιστα αυτά επιδεινώνονται σε συνθήκες κρίσης. Αυτή η πρωτοπόρα δουλειά δεν επαρκεί για την ανάπτυξη της πολιτικής συνείδησης. Έτσι εξηγούνται μια σειρά προβλήματα στην ανάπτυξη του κινήματος, η αναντιστοιχία κύρους του Κόμματος και εκλογικής του δύναμης κλπ.

Δεν έχουμε καταφέρει όλοι οι κρίκοι του Κόμματος από την ΚΕ έως την ΚΟΒ και ο ενεργητικός περίγυρος του Κόμματος να χτυπάμε ενιαία στον ίδιο στόχο, μέσα από την όποια ευθύνη και ιδιαιτερότητα αντιμετωπίζει το κάθε όργανο, η κάθε οργάνωση στο χώρο της. Την ενιαία προγραμματισμένη δράση την πετυχαίνουμε κυρίως στις γενικές πολιτικές αναμετρήσεις, στις εκλογικές μάχες. Στις λεγόμενες κανονικές περιόδους η δράση του Κόμματος διαχέεται κατά κάποιο τρόπο στο τοπικό επίπεδο, δύσκολα εντάσσεται η τοπική, κλαδική ή επιχειρησιακή δράση στον κεντρικό πολιτικό άξονα, δηλαδή στη στρατηγική μας. Με λίγα λόγια, υποφέρουμε από την κακώς εννοούμενη τοπικότητα στην αντίληψη των γενικών πολιτικών καθηκόντων, αυτό με τη σειρά του δυσκολεύει την τοπική και κλαδική εξειδίκευση.

Με την έννοια τοπικότητα προσπαθούμε να περιγράψουμε τη στενότητα αντίληψης για το πώς η στρατηγική μας πρέπει να εξειδικεύεται και να προσαρμόζεται στις όποιες ιδιαίτερες ανάγκες και συνθήκες της τοπικής δουλειάς είτε αυτή αφορά τη δράση σε μια επιχείρηση, είτε στο εργοστάσιο, στον κλάδο, στα εδαφικά όρια μιας τοπικής οργάνωσης. Τα εδαφικά ή κλαδικά όρια, με βάση τα οποία συγκροτείται μια οργάνωση σε επίπεδο αχτίδας, κλάδου ή ακόμα και νομού, απαιτούν σωστή εξειδίκευση της δουλειάς και όχι στένεμα των γενικών καθηκόντων της ενιαίας ιδεολογικής, πολιτικής και μαζικής πάλης. Ένα τέτοιο στένεμα αντίληψης και δράσης δυσκολεύει να κατανοείται πρακτικά ότι ο πολιτικός αγώνας του ΚΚΕ, κάθε επαναστατικού κομμουνιστικού κόμματος, ανεξάρτητα από τις όποιες ιδιαίτερες συνθήκες δρα, περιέχει πολύ πιο πλατιά και πολύπλοκα ζητήματα σε σύγκριση με τον αγώνα που αφορούν τα άμεσα προβλήματα των εργαζομένων με βάση τον κλάδο, τον τόπο δουλειάς, την εδαφική διαίρεση. Η μονόπλευρη απορρόφηση ή και το αντίθετο πρόβλημα, η υποτίμηση των όποιων κλαδικών και τοπικών ιδιομορφιών δυσκολεύει και την ανάπτυξη όσο γίνεται πιο αποτελεσματικών αγώνων, βάζει εμπόδια στη ριζοσπαστικοποίηση της εργατικής, της λαϊκής συνείδησης, σε μερικές μάλιστα περιπτώσεις μπορεί να οδηγήσει στη χαλάρωση ή στην υποχώρηση των δεσμών μας με την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα. Οδηγεί σε κάτι χειρότερο, στο μηχανιστικό και κυρίως ολότελα λαθεμένο διαχωρισμό των προβλημάτων σε προβλήματα στο χώρο δουλειάς και σε προβλήματα στον τόπο κατοικίας.

Ο εργάτης, η εργάτρια δε ζει μόνο στο εργοστάσιο, αλλά και σε κάποια πόλη, ο κάτοικος ενός δήμου, μιας πόλης δεν είναι γενικά και αφηρημένα κάποιος πολίτης, αλλά ταυτόχρονα εργαζόμενος, ανήκει σε έναν κλάδο, ή είναι άνεργος, ή δουλεύει ευκαιριακά στον έναν ή τον άλλον κλάδο, σε κάποια υπηρεσία. Βιώνει επίσης συγκεκριμένα προβλήματα με βάση την ηλικία και τη φάση που αυτή βρίσκεται, όπως έχει προβλήματα σχετικά με τη θέση της γυναίκας στο καπιταλιστικό σύστημα, έχει προβλήματα οικογένειας και όχι στενά ατομικά. Έχει υλικές και πολιτιστικές ανάγκες. Υποφέρει από τα προβλήματα της κερδοσκοπίας σε βάρος του περιβάλλοντος. Αντιμετωπίζει προβλήματα που σχετίζονται με τις επαγγελματικές ασθένειες, με την έλλειψη προστασίας της υγιεινής και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, προβλήματα τρίτης ηλικίας κλπ.

Δεν επαρκεί ούτε και η συνείδηση των κλαδικών προβλημάτων, αν και σήμερα αυτή η συνείδηση μπορεί να γίνει κρίκος στην ανάπτυξη αντίθεσης και αντίστασης κατά των μονοπωλίων. Απαιτείται η διαμόρφωση ενιαίας αντίληψης, συνείδησης για το πώς ζει και ποια είναι τα δικαιώματα των εργατοϋπαλλήλων ως τάξης και παραπέρα να συνειδητοποιείται από όσο γίνεται μεγαλύτερο μέρος της εργατικής τάξης το σύνολο των αμοιβαίων σχέσεων όλων των τάξεων και στρωμάτων της κοινωνίας. Δίχως μια τέτοια αντίληψη θα καθυστερεί στην πράξη η προώθηση της κοινωνικής συμμαχίας ανάμεσα στην εργατική τάξη με τους αυτοαπασχολούμενους χωρίς προσωπικό ή με 2-3 άτομα προσωπικό, με τους μικρούς και φτωχούς μεσαίους αγρότες. Δεν κατανοείται η ανάγκη εξειδίκευσης και ειδικής δουλειάς με τις νεότερες ηλικίες και τις γυναίκες.

Είναι αδιέξοδη σήμερα η πάλη για τα άμεσα και πιεστικά προβλήματα, αν δεν καλλιεργήσουμε συστηματικά, σχεδιασμένα, με υλικό πάντα τις εξελίξεις στην ίδια τη ζωή των εργαζομένων (με υλικό σημαντικά γεγονότα που καθημερινά συμβαίνουν στην Ελλάδα, στην Ευρώπη, γενικότερα), την εχθρική αντίθεση προς την αστική τάξη και τα κόμματά της, τις τοπικές και διεθνείς ενώσεις των καπιταλιστικών χωρών. Η αντίθεση προς το ένα ή το άλλο κυβερνητικό κόμμα είναι ατελής αντίθεση, ανολοκλήρωτη.

Στα Ντοκουμέντα του 18ου Συνεδρίου αναφέρονται συγκεκριμένα οργανωτικά, πολιτικά και ιδεολογικά μέτρα που απαιτούνται σήμερα να υλοποιηθούν από την ΚΕ έως κάτω, να φθάσουν στις ΚΟΒ, να εκφραστούν με τη βελτίωση της ποιότητας των δεσμών μας με τον εργαζόμενο λαό.

Συγκεντρώνεται η προσοχή σε οργανωτικά μέτρα, όμως δεν πρόκειται για μια συνηθισμένη οργανωτική πολιτική. Πρόκειται για οργανωτικά μέτρα και αναπροσαρμογές που αποτελούν στις σημερινές συνθήκες βασική προϋπόθεση για να προωθούνται τα πολιτικά καθήκοντα, η στρατηγική μας.

Με λίγα λόγια, το Συνέδριο υπογραμμίζει ότι:

Χρειάζεται να συγκεντρωθούν περισσότερες και πιο ικανές δυνάμεις στην κλαδική δουλειά, στη δουλειά κατά τομέα οικονομίας, ιδιαίτερα στη βιομηχανία, σε νέους κλάδους και τομείς που εμφανίζουν ανάπτυξη με βάση τη διάρθρωση της οικονομίας του ελληνικού καπιταλισμού. Στη δράση στις νεότερες ηλικίες που εργάζονται με τις νέες εργασιακές σχέσεις. Στην εξειδίκευση στις γυναίκες και γενικότερα τη νεολαία, στους μετανάστες.

Τα οργανωτικά αυτά μέτρα πρέπει να εδραιώνονται στο σύγχρονο ιδεολογικοπολιτικό περιεχόμενο του αγώνα, να στηρίζονται στη συνειδητοποίηση του ρόλου που διαδραματίζει η θεωρητική δουλειά και δράση του Κόμματος και της ΚΝΕ στην πιο εύστοχη επεξεργασία των παρεμβάσεών μας και κυρίως στην οργάνωση της ταξικής πάλης, στην ανάπτυξη και την όξυνσή της.

Οφείλουμε μάλιστα, χωρίς κανένα πνεύμα καθυστέρησης και αναβλητικότητας, να αντιστοιχήσουμε την εσωτερική ζωή του Κόμματος (συνεδριάσεις οργάνων, συνελεύσεις, συνδιασκέψεις, συσκέψεις κλπ.) με τη συλλογική συζήτηση των ιδεολογικοπολιτικών προβλημάτων και απαιτήσεων του αγώνα. Να γίνεται τόση και τέτοια ζωντανή συζήτηση ώστε σε κάθε κρίκο ευθύνης να επιλύονται προβλήματα, να εξετάζεται δημιουργικά η πείρα, να διορθώνονται έγκαιρα λάθη και αδυναμίες, να παίρνονται όσο γίνονται πιο επεξεργασμένες αποφάσεις που να ωθούν σε πλήρη κινητοποίηση των κομματικών δυνάμεων, αλλά και των φίλων, οπαδών, συνεργαζομένων. Να εξασφαλίζεται η σταθερότητα στον κεντρικό άξονα της στρατηγικής μας και ταυτόχρονα να επιτελείται η εξειδίκευση και προσαρμογή κατά χώρο, να καλλιεργείται πνεύμα πρωτοβουλίας και ευθύνης.

Να χτυπάμε όλοι στον ίδιο στόχο μέσα από τον ιδιαίτερο χώρο δουλειάς και ευθύνης μας, να μη διασκορπίζονται οι ενέργειές μας και να χάνεται η εμβέλειά τους.

Δεν είναι δυνατόν να συνεδριάζουν όργανα, ΚΟΒ και να μην έχουν αφετηρία ελέγχου, σχεδιασμού, γενίκευσης της πείρας με βάση πώς δουλεύουμε και τι συμβαίνει στους χώρους δουλειάς, πώς σκέπτονται οι εργαζόμενοι κατά κλάδο απασχόλησης, τι συμβαίνει στα εργοστάσια, ακόμα και στον περίγυρο και ευρύτερα.

Επιτέλους πρέπει να λυθεί ένα πρόβλημα που επιδρά στον προσανατολισμό δράσης μας, καθώς είναι φανερό ότι διατηρούμε σοβαρές ελλείψεις στην προσαρμογή και εξειδίκευση της παρέμβασης και οργανωμένης δράσης μας στη νεολαία και τις γυναίκες. Τα κομματικά όργανα πρέπει να εντάσσουν στη δουλειά τους τα σχετικά καθήκοντα που περιλαμβάνονται στην απόφαση της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης για τη νεολαία και της Πανελλαδικής Σύσκεψης για τη δουλειά μας στις γυναίκες.

Υπάρχουν σημαντικές εξελίξεις ακόμα και στη χωροταξική κατανομή των εργοστασίων, των επιχειρήσεων γενικότερα, οι εργαζόμενοι σε έναν κλάδο συνήθως ζουν σε διαφορετικές συνοικίες και περιοχές, πολλές φορές οι τόποι δουλειάς βρίσκονται χιλιόμετρα μακριά από τους τόπους κατοικίας και επομένως ο κίνδυνος διάσπασης της ενιαίας μας δουλειάς, διασκορπισμού και διάχυσης των προσπαθειών μας είναι υπαρκτός, τον ζούμε. Γι’ αυτό χρειάζεται ενιαία προσηλωμένη δράση στους τόπους δουλειάς και κατοικίας, με εξειδίκευση και προσαρμογή που δεν ατονεί, αλλά ενισχύει και εμπλουτίζει το γενικό άξονα.
Είναι αδύνατον να γίνει πιο πλούσια και ταυτόχρονα πιο συγκεκριμένη, εξειδικευμένη και κατανοητή η δράση μας στην εργατική τάξη και στους κοινωνικούς της συμμάχους, αν δεν εξασφαλίζεται υψηλού επιπέδου εσωτερική ζωή στη λειτουργία των οργάνων και των ΚΟΒ και βεβαίως ανερχόμενη προσωπική προσφορά με αυξημένα κριτήρια ποιότητας και ποσότητας.

Καμιά πρωτοπόρα δράση στο χώρο ευθύνης μας δεν πρέπει να αφήνει κατά μέρος την αναντικατάστατη σημασία της θεωρητικής δουλειάς μέσα στο Κόμμα, της συλλογικής και ατομικής προσπάθειας για την κατάκτηση ενός υψηλού επιπέδου θεωρητικής στάθμης από τα στελέχη και τα μέλη. Ο ιδεολογικός αγώνας παίζει σήμερα, περισσότερο από το παρελθόν, μεγάλο ρόλο στην ανάπτυξη της πολιτικής συνείδησης των λαϊκών μαζών, ακόμα και στην οργάνωσή τους στην πάλη, στην υπερνίκηση φόβων και δισταγμών, στην αντιμετώπιση της κόπωσης που εμφανίζεται όταν οι αγώνες δε φέρνουν άμεσα αποτελέσματα.

Παρά τις εμπειρίες που έχουμε ως Κόμμα διαμορφωμένες σε μια μακρόχρονη ιστορική πορεία από το 1918, παρά τα διδάγματα που έχουμε βγάλει από την πορεία του εργατικού και κομμουνιστικού κινήματος, από την οικοδόμηση του σοσιαλισμού και τους παράγοντες που οδήγησαν στη νίκη των δυνάμεων της αντεπανάστασης, αν και έχουμε κάνει σοβαρά βήματα, ωστόσο η ιδεολογική δουλειά, συλλογική και ατομική, ιδιαίτερα στο επίπεδο των ΚΟΒ είναι πολύ αναιμική, πολύ πίσω από την οξύτητα της ιδεολογικής διαπάλης που διαπερνά την ελληνική κοινωνία. Ο ταξικός αντίπαλος, κοινωνικός και πολιτικός, ξέρει πολύ καλά ότι πρέπει να αντισταθμίσει τη βάρβαρη ταξική πολιτική του με ιδεολογικό αντιπερισπασμό, με συκοφάντηση του σοσιαλισμού που γνωρίσαμε, με την εμπέδωση του καπιταλιστικού μονόδρομου. Με τον εκφοβισμό και τη διαφθορά συνειδήσεων, με την καλλιέργεια προσδοκιών, με τη στρέβλωση των καταναλωτικών αναγκών, με την προπαγάνδα και τους μηχανισμούς βίας και καταστολής που οδηγούν στη μείωση των απαιτήσεων, στη λογική του μικρότερου κακού.

Το δικό μας αντιστάθμισμα δεν μπορεί να αρχίζει και να τελειώνει μόνο με την πάντα πρωτοπόρα δουλειά οργάνωσης της πάλης για τα λαϊκά προβλήματα, χωρίς ταυτόχρονα να αναπτύσσεται, και μάλιστα σε δύσκολες στιγμές να παίρνει και προβάδισμα, η πολιτική και ιδεολογική διαπάλη.

Σήμερα ως Κόμμα έχουμε επιτύχει, σε δύσκολες συνθήκες παγκόσμιας υποχώρησης του κινήματος (προσωρινής μεν, αλλά οπωσδήποτε υποχώρησης), να έχουμε ένα αρκετά υψηλό κύρος σε ευρύτερες εργατικές, λαϊκές μάζες, ανεξάρτητα πώς αυτό εκφράζεται στην κάλπη. Αυτό είναι ατού που το κατακτήσαμε σε δύσκολες συνθήκες, σε περίοδο ισχνών αγελάδων. Έχουμε όμως στα χέρια μας και άλλα πλεονεκτήματα, θεωρητικά και πολιτικά όπλα που πρέπει να τα χρησιμοποιήσουμε ταυτόχρονα με τη συνεχή κατάκτηση και διεύρυνση της πρωτοπόρας δράσης. Διαθέτουμε επεξεργασμένη στρατηγική, έχουμε συγκεκριμένες προτάσεις πάλης για όλα τα προβλήματα, έχουμε ανοικτό μέτωπο συνέχισης επιστημονικής δουλειάς ώστε συνεχώς να παρακολουθούμε ό,τι καινούριο εμφανίζεται, σε συνδυασμό με τη γενίκευση της εμπειρίας που αποκτάμε. Διαθέτουμε επεξεργασμένη θέση για τις αιτίες της καπιταλιστικής παλινόρθωσης, έχουμε κάνει σοβαρά βήματα στον εμπλουτισμό της αντίληψής μας για το σοσιαλισμό. Είμαστε πολύ κοντά να ανοίξουμε ευρύτερα το ζήτημα της μελέτης της σύγχρονης ιστορίας του Κόμματος που προσφέρει επίσης πολλά επιχειρήματα στην πάλη με τον ταξικό αντίπαλο, αλλά και διδάγματα για τη στρατηγική μας, την οργανωτική μας πολιτική, τους παράγοντες ισχυροποίησης του Κόμματος. Αυτά τα όπλα μας δεν είναι μόνο για γενικές θεωρητικές συζητήσεις, αλλά παράγοντες που πρέπει να αξιοποιηθούν στην καθημερινή μας δράση.

Ενα δηλαδή σήμερα είναι το καθήκον, να βάλουμε στη ζωή τις αποφάσεις του 18ου Συνεδρίου, σήμερα είμαστε σε θέση να αποδώσουμε καλύτερα, να γίνουμε πιο αποτελεσματικοί. Αν δεν το κάνουμε αυτό, τότε η μαχητικότητά μας δε θα φέρνει τα απαιτούμενα για το λαό και τις ανάγκες του αποτελέσματα. Θα υποκλινόμαστε στο αυθόρμητο των εργατικών και λαϊκών μαζών, θα έχουμε μάχες ακόμα και χαμένες.

Δρομολογώντας τις αποφάσεις του 18ου Συνεδρίου και αναλαμβάνοντας το κάθε όργανο, από την ΚΕ έως την ΚΟΒ, την ευθύνη που αναλογεί, είναι βέβαιο ότι όχι μόνο θα κάνουμε ένα ορατό βήμα εμπρός, αλλά θα ανοιχτεί μπροστά μας ένας πιο πλατύς δρόμος για τη συγκρότηση του Μετώπου, στον αγώνα για τη λαϊκή εξουσία, οικονομία. Είναι ζήτημα προσανατολισμού, ενιαίας δράσης στον ίδιο στόχο, που είναι η ανάπτυξη της πολιτικής συνείδησης όσο γίνεται μεγαλύτερου μέρους της εργατικής τάξης, η προώθηση του ενιαίου μετώπου πάλης με τους αυτοαπασχολούμενους της πόλης και της υπαίθρου, είναι η συνειδητοποίηση ότι ο καθημερινός αγώνας πρέπει να κατευθύνεται στην πάλη για την ανατροπή της εξουσίας.

Όχι στο καθεστώς γαλέρας των «stage»

Νοέμβριος 6, 2009

stage1

ΠΛΗΡΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
ΧΩΡΙΣ ΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ

Οι εργαζόμενοι με «stage» είναι μερικοί από τους χιλιάδες ομήρους που χρόνια τώρα «ξεζουμίζουν» οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, επιταχύνοντας την ανατροπή των εργασιακών σχέσεων, καλλιεργώντας αυταπάτες, εγκλωβίζοντας σε ψευτοδιλήμματα και αποπροσανατολίζοντας τους εργαζόμενους από την ανάπτυξη κοινής πάλης για σταθερή και μόνιμη εργασία με πλήρη δικαιώματα.

Τα αποκαλούμενα προγράμματα «stage» αποτελούν μέρος των γενικότερων αντεργατικών κατευθύνσεων και σχεδιασμών που συναποφασίζουν οι κυβερνήσεις των κρατών – μελών της ΕΕ. Στόχος ήταν η μεγαλύτερη κερδοφορία των επιχειρήσεων με ανασφάλιστη εργασία και μειωμένες αποδοχές, στο όνομα της μαθητείας για απόκτηση εμπειρίας. Εξαρχής αποτέλεσαν και στην Λευκάδα «εργαλείο» των εκάστοτε βουλευτών, Νομαρχών και Δημάρχων, για εργασιακή και πολιτική ομηρία, από τότε που τα πρωτοκαθιέρωσε το ΠΑΣΟΚ την δεκαετία του ’90.

Παρά το γεγονός ότι πληρώνονταν από τον ΟΑΕΔ (με λεφτά των εργαζομένων) δεν δίνονταν καμιά πληροφορία για το πόσοι είναι και ήταν στην απόλυτη δικαιοδοσία του Βουλευτή και άλλων κυβερνητικών στελεχών, προέδρων Οργανισμών (ΟΠΕΚΕΠΕ) και άλλων κομματαρχών.

Εκμεταλλευτήκαν την αγωνία των νέων για δουλειά. Πολλοί από αυτούς δουλεύουν μέχρι και πέντε χρόνια. Στο σύνολό τους αμείβονται με το εξευτελιστικό ποσό των 480 ευρώ χωρίς κανένα άλλο εργασιακό, ασφαλιστικό ακόμα και συνδικαλιστικό δικαίωμα. Το ποσό των 480 ευρώ μειώνεται αν απεργήσουν οι μόνιμοι, αν υπάρχει αργία, αν λείψουν από τη δουλειά λόγω ασθένειας.

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ που τα καθιέρωσε, ανακοίνωσε την κατάργηση τους μόνο για το δημόσιο και θα τα διατηρήσει στον ιδιωτικό τομέα. Ετσι στέλνει στην ανεργία όσους είχαν καταφύγει στα «stage» του Δημοσίου.

Οι εργαζόμενοι σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα δεν πρέπει να επιτρέψουν να τους διαχωρίζουν και να τους διασπούν με βάση τις εργασιακές τους σχέσεις.

Νέες και νέοι άνεργοι, ψηλά το κεφάλι.

Μη δεχτείτε να σας αφήσουν άνεργους. Το μέλλον σας δεν μπορεί να είναι τα «stage», οι συμβάσεις, η μερική απασχόληση. Δηλαδή, μισά δικαιώματα, μισή ζωή. Αγωνιστείτε για μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους τους εργαζόμενους σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Μη δίνετε δικαίωμα στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, η οποία, χρησιμοποιώντας την πολιτική της ΝΔ, χτυπάει το δικαίωμά σας στη μόνιμη και σταθερή εργασία. Αν την ενδιέφεραν τα δικαιώματα των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα με «stage», με μερική απασχόληση, με όλες τις άθλιες εργασιακές σχέσεις, θα τις καταργούσε και θα παρείχε σε όλους τους εργαζόμενους πλήρη και σταθερή εργασία.

  • Διασφάλιση του δικαιώματος όλων των εργαζομένων σε σταθερή και μόνιμη εργασία με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα.
  • Άμεση κατάργηση των προγραμμάτων «stage» και όλων των μορφών ελαστικής απασχόλησης στο δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα.
  • Άμεση μονιμοποίηση των εργαζομένων με stage χωρίς όρους και προϋποθέσεις.
  • Καταβολή όλων των ασφαλιστικών και εργασιακών δικαιωμάτων και των δεδουλευμένων.

Νομαρχιακή Επιτροπή Λευκάδας του ΚΚΕ
Λευκάδα 4/11/2009

Η Ν.Ε. Λευκάδας του ΚΚΕ συζητεί τις μετεκλογικές εξελίξεις και τις θέσεις του Κόμματος

Οκτώβριος 19, 2009

Πλατιά συζήτηση με τους ανθρώπους του μόχθου, για το αποτέλεσμα των πρόσφατων εκλογών, τις μετεκλογικές εξελίξεις και τις θέσεις του ΚΚΕ, ανοίγουν οι Κομματικές Οργανώσεις σε όλη τη χώρα. Έτσι και η Νομαρχιακή Επιτροπή Λευκάδας του ΚΚΕ έχει προγραμματίσει την παρακάτω συγκέντρωση-συζήτηση:

Κυριακή 25 Οκτωβρίου 2009,
στις 7.30 μ.μ., στην αίθουσα
του Εργατικού Κέντρου Λευκάδας

goulis_theodoros Ομιλητής θα είναι ο Θόδωρος Γουλής, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ.

Θέμα: «Το πρόσφατο εκλογικό αποτέλεσμα, οι μετεκλογικές εξελίξεις και το πλαίσιο πάλης του ΚΚΕ»

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΠΓ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ: Μέτωπα πάλης για την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών

Οκτώβριος 12, 2009

metwpa_palis
Να μην πληρώσουν οι εργαζόμενοι τα βάρη της κρίσης.

Να πληρώσουν τα μονοπώλια, το μεγάλο κεφάλαιο.

Να πάρουν οι ίδιοι στα χέρια τους την υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους.

Με ενιαίο μέτωπο πάλης να διεκδικήσουν τη βελτίωση των όρων ζωής και δουλειάς, να διεκδικήσουν λύση στα δίκαια αιτήματά τους.

Να υπερασπισθούν τα συμφέροντα της χώρας από τα μονοπώλια, τον ιμπεριαλισμό.

Η νίκη του ΠΑΣΟΚ στις εθνικές εκλογές οδηγεί στην εναλλαγή κυβέρνησης και όχι στην αλλαγή πολιτικής υπέρ του εργαζόμενου λαού. Η νέα κυβέρνηση θα διαψεύσει πολύ πιο γρήγορα από κάθε προηγούμενη φορά κάθε ελπίδα και προσδοκία των ανθρώπων του μόχθου, της νεολαίας, των γυναικών. Οτι δηλαδή μπορεί να αποτελέσει πιο φιλολαϊκή εκδοχή της ίδιας πολιτικής, ότι μπορεί να αντιμετωπισθούν οι συνέπειες της αντιλαϊκής πολιτικής της ΝΔ και της ΕΕ. Θα αποδειχθεί πολύ γρήγορα ότι δεν υπάρχει φιλολαϊκή διέξοδος από την κρίση στο πλαίσιο της ευρωενωσιακής αγοράς, ότι δε διασφαλίζονται τα κυριαρχικά δικαιώματα, η ειρήνη και ασφάλεια στην περιοχή και γενικότερα στα πλαίσια του ΝΑΤΟ και της στρατηγικής συμφωνίας με τις ΗΠΑ.

Ηδη εμφανίζονται ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ που αναγνωρίζουν ότι ψήφισαν με μισή καρδιά.

Είναι άμεση και επιτακτική ανάγκη να επιτευχθεί η ανάκαμψη του κινήματος, να αντιμετωπισθεί η ενίσχυση του κλίματος απογοήτευσης. Να μη χαθεί πολύτιμος χρόνος.

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ θα προωθήσει την περαιτέρω θωράκιση του αστικού πολιτικού συστήματος απέναντι στη λαϊκή δυσαρέσκεια, χρησιμοποιώντας και εναλλάσσοντας την καταστολή με την ενσωμάτωση. Οι εκπρόσωποι του κεφαλαίου δήλωσαν ήδη τη στήριξή τους στη νέα κυβέρνηση.

Μονόδρομος είναι η εργατική αντεπίθεση, η ένταση της ταξικής πάλης απέναντι στις αντιλαϊκές συνέπειες της οικονομικής καπιταλιστικής κρίσης και του σχεδίου της ΕΕ για ανάκαμψη. Πίσω από την αντιιμπεριαλιστική αντιμονοπωλιακή γραμμή πάλης υπάρχει μόνο υποχώρηση και ενσωμάτωση.

Η ΝΔ, ανεξάρτητα πώς θα διαχειριστεί τη βαριά ήττα της, θα αποτελέσει παράγοντα πίεσης προς την κυβέρνηση για επιτάχυνση των αντεργατικών, αντιλαϊκών γενικότερα αναδιαρθρώσεων. Δε θέλει και δεν μπορεί να παίξει το ρόλο του υπερασπιστή των λαϊκών διεκδικήσεων.

Τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης, ανεξάρτητα από τις μεταξύ τους διαφορές, θέτουν εμπόδια στο ριζοσπαστικό περιεχόμενο και στη μαχητική κλιμάκωση της λαϊκής πάλης, καθώς η προγραμματική κατεύθυνσή τους δεν έρχεται σε ριζική εναντίωση με την εξουσία των μονοπωλίων και τον ευρωμονόδρομο. Συσκοτίζουν τον ταξικό χαρακτήρα του προγράμματος του ΠΑΣΟΚ υπέρ της πλουτοκρατίας, με τη θέση τους ότι θα ασκήσουν πίεση στην κυβέρνηση, προκειμένου να εφαρμόσει τις «υποσχέσεις της» ή με τη λογική ότι θα στηρίξουν τα «θετικά», θα ασκήσουν κριτική στα «αρνητικά». Συμβάλλουν στην αναμόρφωση του «διπολισμού» που έχει ανάγκη η αστική τάξη με τη μορφή της κεντροδεξιάς ή κεντροαριστεράς, για αποτελεσματική ενσωμάτωση στον ευρωμονόδρομο.

Το ΚΚΕ από την πρώτη στιγμή δε δίστασε να πει την αλήθεια, δηλαδή ότι το συγκεκριμένο εκλογικό αποτέλεσμα δυσκολεύει το λαό να αντιπαλέψει με επιτυχία τη θύελλα των μέτρων που έρχεται. Οτι θα χρησιμοποιηθεί ως απόδειξη της λαϊκής συναίνεσης.

Στις μετεκλογικές συνθήκες παραμένει επιτακτική η ανάγκη για ανάκαμψη του κινήματος, με ακρογωνιαίο λίθο το εργατικό κίνημα, την προώθηση της εργατικής συμμαχίας με τις ριζοσπαστικές δυνάμεις της φτωχής αγροτιάς και των μικρών εμπόρων, επαγγελματιών, βιοτεχνών. Χρειάζεται πολύ γρήγορα να μπουν σε κίνηση αναξιοποίητες εφεδρείες, να ενεργοποιηθούν εργατοϋπάλληλοι, νέοι και νέες που ψήφισαν το ΚΚΕ, όσοι και όσες παρά το ριζοσπαστικό προβληματισμό τους δεν έφθασαν στη ριζοσπαστική πολιτική ψήφο υπέρ του ΚΚΕ.

Προ των πυλών βρίσκεται ο κίνδυνος – αν ο λαός δε δείξει άμεση ετοιμότητα να περάσει στην αντεπίθεση – να υλοποιηθούν οι απαιτήσεις των επιχειρηματικών ομίλων και της ΕΕ στο όνομα της κρίσης και στο βωμό του σχεδίου ανάκαμψης της κερδοφορίας. Οι εργαζόμενοι να αρνηθούν να πληρώσουν τα βάρη της κρίσης, να αντισταθούν σε μέτρα όπως τα παρακάτω:

  • Παραπέρα μείωση των συντάξεων με πρόσχημα τον έλεγχο των δαπανών του συστήματος Κοινωνικής Ασφάλισης.
  • Μείωση των συντάξεων όλων των Ταμείων στα επίπεδα των συντάξεων του ΙΚΑ.
  • Κατάργηση όσων δημόσιων επιχειρήσεων και οργανισμών «δε λειτουργούν αποτελεσματικά ή δεν εξυπηρετούν αμιγώς κοινωνικούς στόχους».
  • Κατάρτιση νέου μισθολογίου, με στόχο τη μείωση των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων.
  • Πάγωμα των προσλήψεων στο Δημόσιο, «αυστηρή συγκράτηση των μισθών και κάθε είδους αμοιβών στο Δημόσιο».
  • Αύξηση της φορολογίας των καυσίμων και τσιγάρων, έτσι ώστε να προσεγγιστούν με ταχύτερο ρυθμό τα κατώτατα όρια που θέτει η ΕΕ.
  • Διευκόλυνση των επιχειρηματιών να εγκαθιστούν επιχειρήσεις μέσω του Εθνικού Χωροταξικού Σχεδίου και του Κτηματολογίου.
  • Απόσυρση του κράτους από τους τομείς προϊόντων και υπηρεσιών στους οποίους δραστηριοποιούνται «ανταγωνιστικά» ιδιώτες και συνέχιση των ιδιωτικοποιήσεων.
  • Σταδιακή εξομοίωση της εργατικής νομοθεσίας των ΔΕΚΟ με αυτήν που ισχύει στον ιδιωτικό τομέα.
  • Εντατικοποίηση των αναδιαρθρώσεων στην Παιδεία, με τρόπο που να διευκολυνθεί η παραπέρα παρέμβαση των επιχειρήσεων τόσο στα προγράμματα σπουδών και στο περιεχόμενο της εκπαίδευσης όσο και στην αξιολόγηση των πτυχίων από τις ίδιες τις επιχειρήσεις, με βάση τις εργοδοτικές απαιτήσεις. Λόγος γίνεται μεταξύ των άλλων για «ενίσχυση των υποδομών και διαδικασιών πιστοποίησης» και «εναρμόνιση εκπαιδευτικών προγραμμάτων σύμφωνα με τις ανάγκες της αγοράς εργασίας».
  • Αύξηση της νόμιμης υπερωριακής απασχόλησης και μείωση του κόστους υπερωριών, επέκταση των ευέλικτων μορφών απασχόλησης.
  • Ενίσχυση του θεσμού των Τοπικών Συμφώνων Απασχόλησης.
  • Αρση του καμποτάζ με το ωμό και πρωτάκουστο επιχείρημα ότι «θα έχει κόστος για 700 το πολύ οικογένειες αλλά θα ευνοήσει το κοινωνικό σύνολο»!
  • Ιδιωτικοποίηση των λιμανιών.
  • Κατάργηση των αγροτικών επιδοτήσεων και υποταγή κάθε σχεδιασμού γύρω από την αγροτική πολιτική στις επιταγές της ΚΑΠ.

Το ΚΚΕ συνειδητοποιεί τη δική του ευθύνη, να εμπνεύσει στον εργαζόμενο λαό αίσθημα αυτοπεποίθησης, μαχητικής αισιοδοξίας και διάθεσης αντεπίθεσης, ώστε με τη στάση και τη δράση του να ακυρωθούν στην πράξη οι συνέπειες της ψήφου προς το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ. Να διαλυθούν όσο γίνεται πιο γρήγορα οι έτσι και αλλιώς αναιμικές ελπίδες των λαϊκών στρωμάτων ότι θα βελτιωθεί η ζωή τους, να μετατραπούν οι αυταπάτες σε απόφαση για αντίσταση ενάντια στην πολιτική τόσο της κυβέρνησης όσο και της ΝΔ, να μην εγκλωβιστεί η αγανάκτηση στα αναχώματα του πολιτικού συστήματος, τον ΛΑ.Ο.Σ., τον ΣΥΡΙΖΑ/ΣΥΝ, τους ΟΙΚΟΛΟΓΟΥΣ.

Στο ΚΚΕ αντικειμενικά πέφτει το βάρος να αναλάβει ακόμα περισσότερες ευθύνες και πρωτοβουλίες, μαζί με τις ριζοσπαστικές λαϊκές δυνάμεις που είναι σε επαφή και κοινή δράση, για να διευρυνθεί η συσπείρωση και να διαμορφωθούν όροι ετοιμότητας για αντίσταση και αντεπίθεση. Ανάλογη είναι και η ευθύνη της ΚΝΕ απέναντι στη νεολαία και το κίνημά της. Να συμβάλει στη συνειδητοποίηση των σύγχρονων κοινωνικών αναγκών των εργαζομένων, στη δυνατότητά τους να αντεπιτεθούν, με την προϋπόθεση να απαλλαγούν από τη λογική των μειωμένων απαιτήσεων που τους εμπόδισαν να κάνουν ένα βήμα εμπρός στην πρόσφατη εκλογική μάχη.

Το πραγματικό ερώτημα που απαιτεί λαϊκή απάντηση είναι: «Στο πλευρό της πολιτικής υπέρ των μονοπωλίων, ή στο πλευρό της εργατικής τάξης, των αυτοαπασχολούμενων, της φτωχής αγροτιάς» ; «Ανάπτυξη για τον εργαζόμενο λαό ή για τα μονοπώλια και την κερδοφορία τους»;

Το ΚΚΕ διακηρύσσει ότι δεν πρέπει να δοθεί καμιά πίστωση χρόνου στη νέα κυβέρνηση, κανένας εφησυχασμός και πνεύμα αναμονής από το εργατικό κίνημα, το γενικότερο λαϊκό κίνημα. Καμία εμπιστοσύνη στις συνδικαλιστικές ηγεσίες των ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, ΠΑΣΕΓΕΣ, ΓΕΣΑΣΕ, ΣΥΔΑΣΕ, ΓΣΕΒΕΕ κ.λπ.

Τώρα είναι η ώρα, τώρα προβάλλει επιτακτική ανάγκη να πάρουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι στα χέρια τους την υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους, να παρεμποδίσουν, να δυσκολέψουν τα νέα αντιλαϊκά μέτρα. Καμία ώρα χαμένη.

Το ΚΚΕ, παίρνοντας υπόψη την όξυνση της οικονομικής καπιταλιστικής κρίσης, συγκεντρώνει την προσοχή του στη διεκδίκηση λύσεων στα λαϊκά προβλήματα με βάση τις σύγχρονες ανάγκες. Ολα τα πυρά του λαού στον αγώνα και στις κάλπες των συνδικαλιστικών οργανώσεων πρέπει να δίνουν έμπρακτη απάντηση ότι δεν είναι διατεθειμένος να πληρώσει τα σπασμένα της οικονομικής καπιταλιστικής κρίσης. Ο αγώνας, με βάση την πολιτική πείρα των λαϊκών μαζών που αποκτιέται στο πεδίο του ιδεολογικοπολιτικού και μαζικού αγώνα, πρέπει να κατευθύνεται στην πάλη για την λαϊκή εξουσία, οικονομία.

Το ΚΚΕ θα δώσει όλες του τις δυνάμεις για να αποκτήσει το εργατικό, το λαϊκό κίνημα γενικότερα, δυναμισμό, ώστε να ανυψωθεί σε παράγοντα αλλαγών και ανατροπών. Θα υπερασπισθεί χωρίς να λυπηθεί κόπους και θυσίες τα συμφέροντα του λαού, θα αντιπαρατεθεί σε κάθε απόπειρα να υποταχθεί το κίνημα στην πολιτική συναίνεσης και υποταγής.

ΜΕΤΩΠΑ ΠΑΛΗΣ ΚΑΙ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ

ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ

— Οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να νομιμοποιήσουν στη συνείδησή τους την εκποίηση του δημόσιου πλούτου που έχει πραγματοποιηθεί από τις κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ από τις αρχές της 10ετίας του ’90 στα πλαίσια της απελευθέρωσης της αγοράς της Συνθήκης του Μάαστριχ και με πρόσχημα το λεγόμενο «λιγότερο κράτος»: Των ΔΕΚΟ, της Ενέργειας, των Τηλεπικοινωνιών, Ταχυδρομείων, Θαλασσίων Μεταφορών, του Νερού, των Σιδηροδρόμων, των Αστικών Συγκοινωνιών, της Εκμετάλλευσης του ορυκτού πλούτου, των Ναυπηγείων, της Διώρυγας της Κορίνθου, των Λιμανιών, Αεροδρομίων, της Διώρυγας του Ρίου, της Εθνικής Τράπεζας. Την παράδοση της «Ολυμπιακής Αεροπορίας». Την παράδοση δρόμων και διοδίων, παραλιών στο μεγάλο κεφάλαιο για εκμετάλλευση.

— Αμεσα πάλη για τις επικείμενες ιδιωτικοποιήσεις της Χαλυβουργίας ΛΑΡΚΟ, των ΕΛΤΑ, του ΟΤΕ, του ΟΣΕ, της ΔΕΠΑ, της ΕΥΔΑΠ.

— Αγώνας για ενιαίους αποκλειστικά κρατικούς φορείς σε όλους τους τομείς στρατηγικής σημασίας που θα αποτελούν λαϊκή περιουσία και θα υπηρετούν τις λαϊκές ανάγκες.

— Αγώνας για κατοχύρωση των Επικοινωνίας – Ενέργειας – Μεταφοράς ως κοινωνικών αγαθών σε αντίθεση με την εμπορευματοποίησή τους.

ΠΛΗΡΗΣ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

– Αμεση μονιμοποίηση των συμβασιούχων χωρίς όρους και προϋποθέσεις.

— Απαγόρευση των απολύσεων, ιδιαίτερα στην τελευταία πριν τη συνταξιοδότηση 5ετία και επέκταση του Ν. 2112 για όλους τους εργατοϋπαλλήλους που σημαίνει ίση αποζημίωση για όλους τους εργαζόμενους είτε στη βάση μισθού, είτε στη βάση ημερομισθίου.

— Αμεσες και μαζικές προσλήψεις στις δημόσιες υπηρεσίες Υγείας, Πρόνοιας, Παιδείας, Πολιτικής Προστασίας μόνιμου και με πλήρη δικαιώματα προσωπικού.

— Την απαγόρευση με νόμο όλων των ελαστικών μορφών απασχόλησης. Κατάργηση των Stage στο δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα και κάθε μορφής ανασφάλιστης εργασίας. Κατάργηση των διάφορων μορφών της αποκαλούμενης εργασιακής εμπειρίας τύπου Stage και μαθητείας. Η πρακτική άσκηση των σπουδαστών να είναι με πλήρεις αποδοχές και εργασιακά, ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα.

— Τη νομοθετική κατοχύρωση του 35ωρου, 7ωρου, 5ήμερου με πλήρη ένσημα και αύξηση των αποδοχών.

— Την κατοχύρωση και διασφάλιση της κυριακάτικης αργίας και του ρεπό του Σαββατοκύριακου.

— 6ωρο, 5ήμερο, 30ωρο για τα βαριά και ανθυγιεινά επαγγέλματα.

— 6ωρο, 5ήμερο, 30ωρο με πλήρεις αποδοχές και ίσα ασφαλιστικά δικαιώματα για όσους μαθητές, σπουδαστές, φοιτητές είναι αναγκασμένοι να εργάζονται.

ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΑΥΞΗΣΗ ΜΙΣΘΩΝ, ΗΜΕΡΟΜΙΣΘΙΩΝ, ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ. ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑ ΒΑΡΗ

— Κατώτερο μισθό 1.400 ευρώ. Κατώτερο μεροκάματο 56 ευρώ. Κατώτερη σύνταξη 1.120 ευρώ. Ουσιαστικές αυξήσεις σε όλα τα επίπεδα στους μισθούς και τις συντάξεις. Για τους μισθωτούς πανεπιστημιακής εκπαίδευσης κατώτερος βασικός μισθός 1.700 ευρώ.

— Σύνταξη στα 60 χρόνια για τους άνδρες και 55 χρόνια για τις γυναίκες και αντίστοιχα στα 55 και 50 χρόνια για τα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα. Συνταξιοδότηση με πλήρη δικαιώματα στα 30 χρόνια εργασίας, σύνταξη ίση με το 80% του βασικού μισθού. Διατήρηση της 5ετούς διαφοράς στη συνταξιοδότηση των γυναικών ως ελάχιστο μέτρο στήριξης στον αναπαραγωγικό ρόλο της γυναίκας, αλλά και ως μέτρο ανακούφισης από το γεγονός ότι στις συνθήκες της καπιταλιστικής κοινωνίας η γυναίκα σηκώνει πολλαπλά βάρη, προσπαθώντας να συνδυάσει την οικογενειακή και επαγγελματική ζωή, τη στήριξη των παιδιών, σε συνθήκες έλλειψης ελεύθερου χρόνου.

— Οι εργαζόμενοι νέοι και νέες με συμβάσεις μαθητείας να αμείβονται με βάση τις συλλογικές συμβάσεις, να προσλαμβάνονται μετά τη μαθητεία.

— Ποινικοποίηση και αυστηρή τιμωρία σε όσους παραβιάζουν και δεν εφαρμόζουν τη Συλλογική Σύμβαση Εργασίας.

— Επίδομα θέρμανσης για τους συνταξιούχους, ανέργους, στις πολύτεκνες οικογένειες, σε όλους όσοι έχουν χαμηλό εισόδημα.

— Να μη γίνεται κατάσχεση ή πλειστηριασμός περιουσιακών στοιχείων για χρέη στεγαστικών δανείων που αφορούν στην πρώτη και τη δεύτερη κατοικία.

— Δωρεάν εισιτήριο σε όλα τα μεταφορικά μέσα για συνταξιούχους και χαμηλόμισθους εργαζόμενους κατά τις πρωινές ώρες. Μείωση της τιμής του εισιτηρίου σε όλα τα μέσα μεταφοράς και την ακτοπλοΐα.

— Τριάντα μέρες άδεια για όλους τους εργαζόμενους το χρόνο και επίδομα αδείας ίσο με ένα μισθό.

— Να ανέβει η φορολογία για το μεγάλο κεφάλαιο στο 45%, άμεσα.

Απαλλαγή από τους φόρους για τη λαϊκή οικογένεια με εισόδημα 40.000 ευρώ το χρόνο και 5.000 για κάθε παιδί.

— Κατάργηση του ΦΠΑ και του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στο πετρέλαιο θέρμανσης και στο πετρέλαιο αγροτικής κίνησης.

— Κατάργηση του ΦΠΑ στα είδη διατροφής, εκπαίδευσης και υγείας, στα οικιακά τιμολόγια της ηλεκτρικής ενέργειας, των τηλεπικοινωνιών, ύδρευσης και αποχέτευσης.

— Η κίνηση όλων των τύπων των οχημάτων σε όλες τις οδούς ανεξαρτήτως του όποιου χαρακτηρισμού τους (ενδεικτικά δε στις εθνικές οδούς, στους αυτοκινητοδρόμους και στις οδούς ταχείας κυκλοφορίας) να είναι ελεύθερη, χωρίς τέλη και διόδια.

ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΑΝΕΡΓΩΝ

— Επίδομα ανεργίας 1.120 ευρώ για όλη τη διάρκεια της ανεργίας, για όλες τις κατηγορίες των ανέργων χωρίς προϋποθέσεις.

— Υγειονομική φροντίδα και περίθαλψη χωρίς καμιά προϋπόθεση.

— Υπολογισμός του χρόνου ανεργίας ως εργάσιμου χρόνου στη σύνταξη, στα επιδόματα μητρότητας κ.λπ.

— Πάγωμα δανείων.

— Δωρεάν κρατικοί βρεφονηπιακοί σταθμοί, για τα παιδιά των ανέργων.

ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟ ΚΙΝΔΥΝΟ

— Ουσιαστικά μέτρα προστασίας της υγείας και της ασφάλειας στους τόπους εργασίας.

— Δημιουργία κρατικού σώματος Γιατρών Εργασίας, Τεχνικών Ασφαλείας, νοσηλευτών και επισκεπτών Υγείας και των αντίστοιχων υποδομών σε κέντρα Υγείας, νοσοκομεία και ειδικά κέντρα.

— Κατάργηση της επιχειρηματικής δράσης σε αυτόν τον τομέα, δηλαδή των Ιδιωτικών ΕΞΥΠΠ.

— Ασφάλιση του επαγγελματικού κινδύνου κατά επιχείρηση και κλάδο που θα καταβάλλει η εργοδοσία ανάλογα με στις συνθήκες εργασίας και την επάρκεια των μέτρων, στο πλαίσιο του αποκλειστικά δημόσιου συστήματος Κοινωνικής Ασφάλισης.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΕΠΕΙΩΝ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΣΤΟΥΣ ΑΥΤΟΑΠΑΣΧΟΛΟΥΜΕΝΟΥΣ

— Φορολογική ελάφρυνση των αυτοαπασχολούμενων και των μικρών ΕΒΕ με κατάργηση κάθε είδους «αντικειμενικών κριτηρίων». Κρατική χρηματοδότηση του Οργανισμού Απασχόλησης Ελευθέρων Επαγγελματιών (ΟΑΕΕ) κατά τα 2/3. Να μη γίνουν άλλες αυξήσεις στις εισφορές. Να μειωθούν κατά 10% για τους αυτοαπασχολούμενους και γενικότερα τους μικρούς επαγγελματοβιοτέχνες και εμπόρους για όσο διαρκεί η κρίση και να παύσουν οι ποινικές διώξεις για τις καθυστερούμενες οφειλές. Κατώτερο ποσό σύνταξης τα 1.150 ευρώ.

— Πάγωμα των χρεών προς τις τράπεζες, το δημόσιο και τον ΟΑΕΕ για όσο διάστημα διαρκεί η κρίση.

— Αφορολόγητο όριο 40.000 ευρώ της οικογένειας και 5.000 ευρώ για κάθε παιδί.

— Να μη εκδιώκονται οι βιοτεχνίες από τον οικιστικό ιστό χωρίς να έχει εξασφαλιστεί ρεαλιστική και συμφέρουσα λύση μετεγκατάστασής τους.

— Δημιουργία βιοτεχνικών πάρκων με κρατική χρηματοδότηση και συνεταιριστική διαχείριση.

— Απόκρουση μαζί με τους εργατοϋπάλληλους της παραπέρα επέκτασης του ωραρίου λειτουργίας των καταστημάτων και της κατάργησης της κυριακάτικης αργίας. Ενιαίο 48ωρο εβδομαδιαίο ωράριο, με Κυριακή αργία, 3 απογεύματα κλειστά για όλα τα καταστήματα μεγάλα και μικρά, υποχρεωτικά.

— Χρηματοδότηση άτοκη για τους μικρούς ΕΒΕ όσο διαρκεί η κρίση με εγγύηση του Δημοσίου.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΡΟΤΙΑ

— Πάλη ενάντια στην ΚΑΠ της ΕΕ και στα νέα χειρότερα μέτρα του «ελέγχου υγείας» που θα φέρουν νέα φτώχεια και ξεκλήρισμα αγροτών, μείωση παραγωγής, αύξηση των εισαγωγών και συγκέντρωση γης και παραγωγής στους λίγους. Εγγυημένες τιμές που θα ανταποκρίνονται στο κόστος παραγωγής και θα διασφαλίζουν εισόδημα επιβίωσης στους μικρούς αγρότες.

— Σύνδεση των επιδοτήσεων με την παραγωγή, τιμαριθμική αναπροσαρμογή τους και κατάργηση όλων των «νομίμων» και «παράνομων» παρακρατήσεων (ΟΣΔΕ).

— Πάγωμα των αγροτικών χρεών στους μικρούς και φτωχομεσαίους αγροτοκτηνοτρόφους και ψαράδες για τρία χρόνια με παραγραφή των πανωτοκίων. Αμεσο σταμάτημα των πλειστηριασμών και του ξεπουλήματος των συνεταιριστικών εταιρειών της ΑΤΕ στο ιδιωτικό κεφάλαιο.

— Αμεσος διπλασιασμός της προνοιακής αγροτικής σύνταξης και μείωση των ορίων συνταξιοδότησης στα 60 χρόνια για τους αγρότες και στα 55 για τις αγρότισσες και κατάργηση των εισφορών για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και της συμμετοχής στα φάρμακα.

— Μείωση του κόστους παραγωγής, κατάργηση του ΦΠΑ σε αγροτικά εφόδια και μηχανήματα, των φόρων στο πετρέλαιο κίνησης των αγροτών, μείωση των επιτοκίων της ΑΤΕ, επιδότηση βασικών αγροτικών εφοδίων όπως λιπασμάτων, μηχανημάτων, φυτοφαρμάκων, ζωοτροφών κλπ.

— Κατάργηση των άμεσων και έμμεσων περιορισμών της αγροτικής και κτηνοτροφικής παραγωγής. Αύξηση της παραγωγικότητας της αγροτικής παραγωγής με εκτέλεση έργων υποδομής, ιδιαίτερα στην κτηνοτροφία. Προστασία της ντόπιας παραγωγής από ομοειδή εισαγόμενα, εξυπηρετώντας τη διατροφική αυτάρκεια.

— Δωρεάν επιστημονική και τεχνική στήριξη από το κράτος σε όλους τους μικρομεσαίους αγρότες, κτηνοτρόφους και ψαράδες.

— Πλήρης ασφάλιση της αγροτικής παραγωγής και του αγροτικού κεφαλαίου από όλους τους φυσικούς κινδύνους με αποκλειστικά δημόσιο ΕΛΓΑ, που θα επιχορηγείται από το κράτος και άμεση αντιμετώπιση των χρεών του.

— Διαμόρφωση προνομιακών στεγαστικών προγραμμάτων για τους νέους αγρότες – κτηνοτρόφους. Αναβάθμιση των κοινωνικών συνθηκών ζωής στην ύπαιθρο με δημόσιες δωρεάν υπηρεσίες Υγείας, Παιδείας, Αθλητισμού και πολιτιστικών κέντρων.

ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ – ΜΗΤΡΟΤΗΤΑ. ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ

— Δημόσιοι δωρεάν βρεφονηπιακοί σταθμοί, δωρεάν κρατικές παιδικές κατασκηνώσεις για όλα τα παιδιά των εργαζομένων και των ανέργων. Κατάργηση, δηλαδή, των τροφείων.

— Κρατικό δίκτυο υποδομών, κοινωνικών εγκαταστάσεων με δωρεάν υπηρεσίες για την οικογένεια, το παιδί, τα άτομα τρίτης ηλικίας όπως για φαγητό, πλυντήρια, στεγνωτήρια κ.λπ.

— Απαγόρευση της νυχτερινής δουλειάς των γυναικών στη βιομηχανία και τη βιοτεχνία. Απαγόρευση της νυχτερινής δουλειάς κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και της λοχείας. Για ορισμένα επαγγέλματα, όπως π.χ. της νοσηλεύτριας, της ειδικευόμενης γιατρού να ισχύει η απαγόρευση της νυχτερινής δουλειάς από τη διαπίστωση της εγκυμοσύνης και στη διάρκεια της προσχολικής ηλικίας των παιδιών. Εφαρμογή του νόμου για την απαγόρευση απόλυσης της εγκύου.

— Αδεια κυήσεως, τοκετού και γαλουχίας ίδιες και ίσες για όλες τις εργαζόμενες, στον ιδιωτικό, και το δημόσιο τομέα. Η άδεια να ισχύει για δύο μήνες πριν και έξι μήνες μετά τον τοκετό με πλήρεις αποδοχές και πλήρη ασφαλιστικά δικαιώματα. Επιπλέον να ισχύει γονική άδεια για κάθε παιδί για ένα χρόνο (για τη μητέρα ή τον πατέρα) με αποδοχές με πλήρη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και ασφαλιστική κάλυψη. Μειωμένα ωράρια μέχρι τα παιδιά να πάνε στην πρώτη Δημοτικού. Να αυξηθούν οι γονικές άδειες σε περιπτώσεις ασθένειας του παιδιού ή για την εκπαιδευτική παρακολούθησή του.

— Ανάλογα δικαιώματα για τις αυτοαπασχολούμενες και τις αγρότισσες με κοινωνικά επιδόματα, που να αντισταθμίζουν την απώλεια εισοδήματος που συνεπάγονται οι αυξημένες υποχρεώσεις τους κατά την περίοδο κύησης, τοκετού και γαλουχίας.

— Τα μέλη μονογονεϊκών οικογενειών να εργάζονται μόνο πρωινό ωράριο μέχρι τα παιδιά να φτάσουν στην ηλικία των 10 ετών. Μειωμένο ωράριο κατά 2 ώρες για τα μέλη μονογονεϊκών οικογενειών με ανάπηρα παιδιά και αυξημένη κατά μία βδομάδα καλοκαιρινή άδεια.

— Πολιτική ανάπτυξης της λαϊκής στέγης, ιδιαίτερη μέριμνα για τα νέα ζευγάρια.

— Κοινωνικές εγκαταστάσεις για την ανάπτυξη του κοινωνικού λαϊκού τουρισμού, των δωρεάν διακοπών για τα φτωχά λαϊκά στρώματα, τη νεολαία, τους ανέργους.

ΠΛΗΡΗ ΚΑΙ ΙΣΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

— Η αμοιβή τους να γίνεται σύμφωνα με τις κλαδικές συμβάσεις χωρίς διακρίσεις.

— Κατάργηση του ελληνικού και κοινοτικού νομοθετικού πλαισίου, που αξιοποιεί τους μετανάστες για να χτυπήσει εργατικά και δημοκρατικά δικαιώματα και στερεί από τους μετανάστες και πρόσφυγες στοιχειώδη δικαιώματα. Κατάργηση των νόμων και των εγκυκλίων που βάζουν εμπόδια στην πρόσβαση στην Υγεία, Πρόνοια και Παιδεία. Ειδικά μέτρα για την αντιμετώπιση της «νέας γρίπης».

— Νομιμοποίηση των μεταναστών που ζουν και εργάζονται στην Ελλάδα. Απλοποίηση των διαδικασιών χορήγησης και ανανέωσης των αδειών διαμονής, εργασίας και οικογενειακής επανένωσης.

— Υπεράσπιση και διεύρυνση των δημοκρατικών τους δικαιωμάτων. Να καταργηθεί η πρόσφατη τροπολογία που προβλέπει απέλαση για λόγους «δημόσιας τάξης και ασφάλειας» κάθε μετανάστη που θα κατηγορηθεί ακόμη και για μικροαδικήματα.

— Εγγραφή στα δημοτολόγια των παιδιών που γεννιούνται στην Ελλάδα, νομιμοποίηση χωρίς όρους όσων ενηλικιώνονται, ιθαγένεια εφόσον το επιθυμούν με την ενηλικίωση.

— Ειδική φροντίδα για την ισότιμη πρόσβαση των παιδιών όλων των μεταναστών στις δομές της δημόσιας δωρεάν εκπαίδευσης και την εκμάθηση της μητρικής γλώσσας και του πολιτισμού τους.

— Να σταματήσουν οι τρομοκρατικές επιχειρήσεις και απελάσεις των μεταναστών χωρίς χαρτιά. Να διαμορφωθούν ανθρώπινοι, αξιοπρεπείς και υγιεινοί κρατικοί χώροι φιλοξενίας των άστεγων μεταναστών και όχι στρατόπεδα συγκέντρωσης. Να παρέχονται δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, προληπτικές εξετάσεις, δωρεάν σίτιση, στέγαση, διερμηνεία και νομική αρωγή.

— Σεβασμός των δικαιωμάτων των προσφύγων που καταπατούνται από το Δίκαιο της ΕΕ και της Ελλάδας. Να δοθεί άσυλο η προσωρινό ανθρωπιστικό καθεστώς στους πρόσφυγες και όσους προέρχονται από χώρες ιμπεριαλιστικής κατοχής και εμφυλίων. Να απελευθερωθεί η έξοδός τους προς τα κράτη – μέλη που επιθυμούν, σε αντίθεση με τον Κανονισμό του Δουβλίνου και τη Σύμβαση Σέγκεν. Να καταργηθεί το ΠΔ 81/2009, που ουσιαστικά καταργεί το άσυλο.

— Ειδική μέριμνα από τους κρατικούς φορείς και όχι τις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΜΚΟ) για ανήλικους πρόσφυγες και μετανάστες, μητέρες με παιδιά και θύματα σωματεμπορίας.

— Οχι στην παραπέρα εκχώρηση της φρούρησης των συνόρων σε ΝΑΤΟικούς ευρωενωσιακούς μηχανισμούς, όπως η FRONTEX, το Ευρωπαϊκό Σύστημα Επιτήρησης Συνόρων, με πρόσχημα τους μετανάστες.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ – ΠΡΟΝΟΙΑ

— Ενιαίο, Καθολικό, αποκλειστικά Δημόσιο και Δωρεάν σύγχρονο σύστημα Υγείας – Πρόνοιας και Επείγουσας Ιατρικής, με πανελλαδικά ανεπτυγμένο, σύγχρονα εξοπλισμένο, δημόσιο – δωρεάν ΕΚΑΒ. Η χρηματοδότηση να γίνεται αποκλειστικά από το κράτος και την εργοδοσία με κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δράσης στην Υγεία – Πρόνοια.

— Το σύστημα Υγείας – Πρόνοιας να εξειδικεύεται στη νεολαία και τις γυναίκες στα πλαίσια της εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων, της λαϊκής οικογένειας.

— Ανάπτυξη προγραμμάτων Προληπτικής Ιατρικής και μέτρα προστασίας της Δημόσιας Υγείας, μέσα από το Δημόσιο, Δωρεάν σύστημα Υγείας. Το υποβαθμισμένο και παραδομένο σε μεγάλο μέρος στους ιδιώτες σύστημα πρόληψης και δημόσιας υγείας αναδεικνύεται σήμερα σε μείζον ζήτημα με αφορμή τη «νέα γρίπη» και τις συνέπειες της πανδημίας.

— Πλήρης παροχή υπηρεσιών Υγείας – Πρόνοιας, σε όλους, χωρίς όρους και προϋποθέσεις (εργασιακή σχέση και χρόνος εργασίας, ύψος αποδοχών, αριθμός ενσήμων, ανεργία και εθνικότητα), χωρίς καμία πληρωμή, άμεση ή έμμεση, από το κρατικό – δημόσιο σύστημα. Να αρκεί η κάρτα υγείας, η οποία πρέπει να εκδίδεται για όλους και να έχει το χαρακτήρα «υγειονομικής ταυτότητας» και μόνο. Σε κάθε περίπτωση, δε σχετίζεται με οικονομικούς όρους, πιστωτικές μονάδες ή άλλους περιορισμούς.

— Πλήρης στελέχωσή του δημόσιου, δωρεάν συστήματος Υγείας, που, σε συνδυασμό με την επάρκεια σε σύγχρονο ιατροτεχνολογικό εξοπλισμό, να καλύπτει όλο τον πληθυσμό και να μην εξαναγκάζεται να προσφεύγει στον ιδιωτικό τομέα, όσο αυτός υπάρχει.

— Να προσληφθεί στο δημόσιο σύστημα όλο το απαραίτητο προσωπικό, με σχέση εργασίας μόνιμη, πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης. Σταθερός χρόνος απασχόλησης για όλους και έως μια εφημερία τη βδομάδα στους γιατρούς. Να μετατραπούν οι παντός είδους ελαστικές σχέσεις εργασίας, μερικής, χωρίς όρους και προϋποθέσεις, σε μόνιμη σχέση εργασίας. Η σημερινή ανεπαρκής σε αριθμό παραγωγή νοσηλευτικού προσωπικού μπορεί να αντιμετωπιστεί εν μέρει, με την ένταξη στο σύστημα των νοσηλευτών – νοσηλευτριών που εργάζονται σαν αποκλειστικοί, αποκλειστικές.

— Να αυξηθεί δραστικά η παραγωγή νοσηλευτικού προσωπικού, καθώς και άλλων ειδικοτήτων, όπως γιατροί Γενικής Ιατρικής, Εργασίας, Κοινωνικής Ιατρικής.

— Το πρωτοβάθμιο επίπεδο Υγείας με πυρήνα το Δημόσιο Δωρεάν Κέντρο Υγείας αστικού και αγροτικού τύπου, τα παραρτήματά του και τις κινητές μονάδες του, να αναπτύσσεται σε κάθε πόλη και δήμο, με κριτήρια πληθυσμιακά, επιδημιολογικά κ.ά., σύμφωνα με τις λαϊκές ανάγκες.

— Ολες οι μονάδες και υπηρεσίες Πρόνοιας, Υγείας των ασφαλιστικών ταμείων και των δήμων, να ενταχθούν στο δημόσιο σύστημα, με τις υποδομές, τον εξοπλισμό τους, το προσωπικό τους, που πρέπει να έχει μόνιμη και αποκλειστική σχέση εργασίας.

— Οσο υπάρχουν υπηρεσίες Υγείας – Πρόνοιας είτε στους δήμους, είτε στα ασφαλιστικά ταμεία, αυτές πρέπει να αναπτυχθούν και να στελεχωθούν, ώστε να καλύπτουν όλους όσοι έχουν ανάγκη και όχι όπως σήμερα έναν περιορισμένο αριθμό. Να χρηματοδοτούνται από το κράτος και την εργοδοσία και να παρέχονται τελείως δωρεάν, χωρίς μετακύλιση της δαπάνης με οποιονδήποτε τρόπο στους εργαζόμενους. Οι υπηρεσίες Υγείας – Πρόνοιας των ασφαλιστικών ταμείων και των δήμων να καλύπτουν δωρεάν όλους για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και Πρόνοια, ανεξαρτήτως ταμείου – ασφάλισης, ανασφάλιστους και μετανάστες.

— Να απαγορευτούν οι συμβάσεις των ασφαλιστικών ταμείων με τον ιδιωτικό τομέα.

— Κρατική φροντίδα και παροχή ανάλογων σύγχρονων, δωρεάν υπηρεσιών για τα ΑμΕΑ και τις οικογένειές τους, τους ηλικιωμένους και τους χρόνιους πάσχοντες.

— Να καταργηθεί ο ΦΠΑ σε όλα τα είδη που σχετίζονται με ιατρικές, εργαστηριακές, φαρμακευτικές, προνοιακές παροχές. Να αναγνωριστούν και να καλυφθούν από το κράτος και τα ασφαλιστικά ταμεία, για όσο διάστημα διατηρούν τον κλάδο Υγείας, χωρίς καμία επιβάρυνση στους εργαζόμενους, όλες οι ιατρικές, εργαστηριακές, διαγνωστικές και θεραπευτικές πράξεις που σήμερα δεν αναγνωρίζονται, όπως και κάθε νέα εφαρμογή που επιστημονικά είναι αποδεκτή.

— Να καταργηθεί η συμμετοχή των εργαζομένων στη φαρμακευτική δαπάνη. Τα φάρμακα να παρέχονται με τη συνταγή του γιατρού με αποκλειστικά επιστημονικά κριτήρια χωρίς καμία εξαίρεση με λίστες συνταγογραφούμενων ή μη φαρμάκων.

— Η προστασία της Δημόσιας Υγείας να συνδεθεί με αντίστοιχες δημόσιες, δωρεάν υπηρεσίες και δράσεις για την προστασία της υγείας και ασφάλειας στους τόπους δουλειάς, την προστασία του περιβάλλοντος, την υγιεινή των τροφίμων, της παραγωγής φαρμάκων, καθώς στο συγκεκριμένο κλάδο κυριαρχούν επίσης τα μονοπώλια. Ολες αυτές οι δραστηριότητες είναι ευθύνη του κράτους και χρειάζεται εξειδίκευση γεωγραφική, επιδημιολογική, επίσης κατά φύλο και ηλικία.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ

  • Αποκλειστικά Δημόσιο δωρεάν εκπαιδευτικό σύστημα με κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δράσης, βασισμένο στο ενιαίο 12χρονο σχολείο γενικής εκπαίδευσης για όλους, χωρίς ταξικές και φυλετικές διακρίσεις, που θα καλλιεργεί αρμονικά όλες τις πλευρές της ανθρώπινης προσωπικότητας, θα προσφέρει γενική επιστημονική γνώση της φύσης και της κοινωνίας.

— Κανένας νέος έως τα 18 του χρόνια έξω από το δημόσιο σχολείο. Μέτρα αντιμετώπισης της σχολικής διαρροής με πολύπλευρη ενίσχυση της λαϊκής οικογένειας κι άλλες προϋποθέσεις, ώστε οι νέοι και οι νέες να μπορούν να σπουδάζουν χωρίς να χρειάζεται να εργάζονται. Μέχρι την οριστική αντιμετώπιση του προβλήματος, οι εργαζόμενοι μαθητές – φοιτητές – σπουδαστές να δουλεύουν 6 ώρες με αποδοχές πλήρους ωραρίου. Να έχουν άδεια με αποδοχές την περίοδο των εξετάσεων.

— Για τους νυχτερινούς μαθητές, κατάργηση του 4ου χρόνου, στο πλαίσιο της ριζικής αναδιοργάνωσης της νυχτερινής εκπαίδευσης.

  • Ιδρυση δωρεάν δημόσιων υψηλού επιπέδου μεταλυκειακών επαγγελματικών σχολών. Να είναι πηγή γνώσης, εφοδίων για τη νεολαία και όχι πηγή κερδών και υποταγής στους επιχειρηματίες, με παράλληλη κατάργηση των κέντρων της εφήμερης ψευτοκατάρτισης.
  • Ενιαίο δημόσιο δωρεάν σύστημα ανώτατης εκπαίδευσης, χωρίς ταξικούς φραγμούς και αντιεπιστημονικούς διαχωρισμούς των σπουδών σε κύκλους και των ιδρυμάτων σε κατηγορίες. Να διαμορφώνει επιστήμονες με υψηλή ειδίκευση και επαγγελματική επάρκεια και γενικό μορφωτικό επίπεδο. Σύνδεση του πτυχίου με το δικαίωμα στην επαγγελματική κατοχύρωση.

— Δωρεάν σίτιση και στέγαση για όλους τους φοιτητές και σπουδαστές σε σύγχρονες ασφαλείς Εστίες. Μέχρι να ολοκληρωθεί η κατασκευή τους, να δίνεται επίδομα ενοικίου 400 ευρώ το μήνα.

— Κατάργηση του Νόμου – Πλαισίου, που υιοθέτησε η ΝΔ, και όλων των σχετικών νόμων των προηγούμενων κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ.

— Κατάργηση του νόμου για τα Κολέγια, σε αντίθεση με την Οδηγία της ΕΕ.

  • Ανάπτυξη της επιστημονικής έρευνας με προσανατολισμό τα σύγχρονα κοινωνικά προβλήματα και όχι την κερδοφορία και τον ανταγωνισμό των μονοπωλίων.

ΓΙΑ ΦΥΣΙΚΗ ΑΓΩΓΗ – ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ

— Χορήγηση δωρεάν από το κράτος όλων των προϋποθέσεων για τη Φυσική Αγωγή και τον Αθλητισμό της νεολαίας. Υλικοτεχνική υποδομή, επιστημονική στήριξη, επαρκής χρηματοδότηση και διαμόρφωση του αντίστοιχου νομικού πλαισίου, που να κατοχυρώνει το δικαίωμα στη Φυσική Αγωγή και τον Αθλητισμό σε κάθε τους έκφραση.

— Διαμόρφωση ενιαίου συστήματος Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού στην εκπαίδευση, βασισμένου σε επιστημονικές έρευνες για τις πραγματικές ανάγκες ανάπτυξης των νέων.

— Οργανωμένη Προσχολική Αγωγή με βάση το αθλητικό παιχνίδι. Ανάλογη διαμόρφωση των παιδικών χαρών και των παιδότοπων, καθώς και διορισμός των απαιτούμενων καθηγητών Φυσικής Αγωγής.

— Διορισμός καθηγητών Φυσικής Αγωγής, διαμόρφωση σχολικών χώρων, αιθουσών γυμναστικής, προαύλειων χώρων, διάθεση εποπτικού υλικού, καθώς και θεσμοθέτηση αθλητικών εκδηλώσεων σε τακτά διαστήματα.

— Οργάνωση ειδικών προγραμμάτων για παιδιά με σωματικά προβλήματα και προβλήματα υγείας.

— Ανάπτυξη της άθλησης κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής θητείας με καθηγητές Σωματικής Αγωγής και τα απαιτούμενα μέσα.

— Το αθλητικό σωματείο, με γενικότερο κοινωνικό ρόλο, είναι η βάση του Αθλητισμού. Να καταργηθεί ο επαγγελματικός αθλητισμός, που βασίζεται στους επιχειρηματίες και χορηγούς και έχει μεταβληθεί σε επιχείρηση. Να καταργηθούν οι Αθλητικές Ανώνυμες Εταιρείες. Η βάση του Αθλητισμού είναι το σχολείο και η γειτονιά, και σ’ αυτήν τη βάση αναπτύσσεται ο αθλητισμός υψηλών επιδόσεων που στηρίζεται από το κράτος.

ΓΙΑ ΤΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ

Το ΚΚΕ υποστηρίζει τη μαχητική λογική της νίκης σε βάρος της τοξικομανίας, το δικαίωμα όλων των χρηστών να ενταχθούν καθαροί στην κοινωνία.

Δηλώνει ΟΧΙ σε όλα τα ναρκωτικά, στο διαχωρισμό μαλακών – σκληρών, στην αποποινικοποίηση του χασίς, στην πληθώρα των προγραμμάτων υποκατάστασης που συντηρούν το πρόβλημα. Διεκδικεί:

— Δημιουργία πανελλαδικού δημόσιου φορέα, με αποκλειστικά δωρεάν παροχή υπηρεσιών πρόληψης, απεξάρτησης, κοινωνικής επανένταξης, στα πλαίσια του καθολικού δημόσιου συστήματος Υγείας – Πρόνοιας με επαρκές επαγγελματικό και επιστημονικό προσωπικό χωρίς τη συμμετοχή των ιδιωτών.

— Θέσπιση προγράμματος για την εφαρμογή πρωτογενούς πρόληψης, που θα στοχεύει στα αίτια και όχι στα αποτελέσματα της τοξικομανίας, που αφορά την εκπαίδευση, την εργασία, την οικογένεια, τον πολιτισμό, τα ασφαλιστικά και κοινωνικά δικαιώματα, τα ΜΜΕ, το στρατό, την ψυχαγωγία, τον ελεύθερο χρόνο.

— Καμιά επιχειρηματική δραστηριότητα στο χώρο της πρόληψης, της απεξάρτησης και της κοινωνικής επανένταξης.

— Εξοντωτικές ποινές στους εμπόρους. Ειδικευμένο σώμα δικαστών για την αντιμετώπιση των θυμάτων των ναρκωτικών.

ΓΙΑ ΤΗ ΛΑΪΚΗ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ

— Εξασφάλιση των μορφωτικών και υλικών προϋποθέσεων για την ανεμπόδιστη πρόσβαση του λαού στην Τέχνη και τον Πολιτισμό, για την ανάπτυξη της καλλιτεχνικής και λαϊκής ερασιτεχνικής δημιουργίας ως αντίδοτο στα αγοραία πρότυπα της μονοπωλιακής πολιτιστικής δημιουργίας, στα μονοπώλια θεάματος, ακροάματος.

— Δημιουργία ενιαίου και αποκλειστικά δημόσιου μηχανισμού παραγωγής και διανομής του πολιτιστικού και του καλλιτεχνικού έργου, αποτελούμενου από κρατικούς φορείς που θα λειτουργούν με κοινωνικό προγραμματισμό και έλεγχο, αποφασιστικό ρόλο των δημιουργών καλλιτεχνών και κρατική χρηματοδότηση, ώστε η Τέχνη, από εμπόρευμα και μονοπώλιο της κυρίαρχης τάξης που είναι σήμερα, να γίνει κτήμα και όπλο του λαού.

— Συγκρότηση πανελλαδικού δικτύου δημόσιων πολιτιστικών κέντρων σε κάθε συνοικία και χωριό, με βιβλιοθήκες, θεατρικές σκηνές, αίθουσες κινηματογραφικών προβολών, συναυλιών κ.ά., κυψέλες για την πολιτιστική και μορφωτική ανάπτυξη της νεολαίας και των εργαζομένων, κύτταρα της λαϊκής ερασιτεχνικής δημιουργίας.

— Το δωδεκάχρονο βασικό σχολείο μαζί με τη γνώση να καλλιεργεί και το συναισθηματικό κόσμο των μαθητών, αναπτύσσοντας την Αισθητική Αγωγή. Ιδρυση δημόσιων και δωρεάν κέντρων καλλιτεχνικής εκπαίδευσης για τη φοίτηση νέων εργαζομένων που έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον σε συγκεκριμένο καλλιτεχνικό τομέα.

— Δωρεάν πρόσβαση του λαού στους αρχαιολογικούς χώρους και τα κάθε είδους μουσεία, που πρέπει να αποτελούν αποκλειστικά κρατική ιδιοκτησία. Δωρεάν είσοδος των μαθητών, φοιτητών και σπουδαστών σε θέατρα και κινηματογράφους.

— Η σταθερότητα στην εργασία με μείωση του εργάσιμου χρόνου υπέρ της αύξησης του ελεύθερου χρόνου αποτελεί μια σημαντική προϋπόθεση για να αναπτύσσεται το πολιτιστικό επίπεδο του λαού.

— Εργασιακή, οικονομική, μορφωτική αναβάθμιση των καλλιτεχνών. Ιδρυση Ανώτατων Καλλιτεχνικών Σχολών, δημόσιων και δωρεάν στο πλαίσιο της Ενιαίας Ανώτατης Εκπαίδευσης για την επιστημονική μόρφωση των δημιουργών σε όλες τις μορφές Τέχνης. Αντιμετώπιση των οικονομικών και συνταξιοδοτικών προβλημάτων των καλλιτεχνών, ώστε να μπορούν να αντεπεξέρχονται στις σύγχρονες ανάγκες διαβίωσης και επιστημονικής, καλλιτεχνικής ενημέρωσης. Καθολική λύση του Ασφαλιστικού για τους ανασφάλιστους καλλιτέχνες.

ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΔΑΣΩΝ, ΠΑΡΑΛΙΩΝ, ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ

— Να μετατραπεί σε δημόσια περιουσία η ιδιοκτησία των μεγάλων ιδιωτικών εκτάσεων στα βουνά και τα δάση. Αναδάσωση των καμένων εκτάσεων και προστασία των δασικών οικοσυστημάτων, που συμβάλλουν στη συγκράτηση των νερών και τον εμπλουτισμό των υδροφορέων, αλλά και για την παραγωγή ξύλου και των προϊόντων του. Να μετατραπούν σε δημόσια περιουσία οι ακτές, γενικότερα οι παραλίες, οι εναπομείναντες ελεύθεροι χώροι.

— Κατάργηση όλων των αντιδασικών νόμων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, καθώς και του εκτελεστικού νόμου του 2003, που προωθούν τον αποχαρακτηρισμό εκατομμυρίων στρεμμάτων δάσους, ακύρωση των αποφάσεων για μεγάλα έργα που δεσμεύουν ελεύθερη γη.

— Συγκρότηση Ενιαίου Κρατικού Φορέα Δασικής Διαχείρισης και Προστασίας, στελεχωμένου με μόνιμο και εκπαιδευμένο προσωπικό με σύγχρονο εξοπλισμό και υποδομές.

— Διαμόρφωση του Δασικού Κτηματολογίου από δημόσιες υπηρεσίες σε αντίθεση με την παράδοσή του στους ιδιώτες, με στόχο την προστασία των δασών και γενικότερα του περιβάλλοντος.

— Διαμόρφωση και αξιοποίηση των υπαρχουσών οργανωμένων παραλιών, που να είναι ανοικτές για το λαό και δωρεάν.

Για τα μη επικίνδυνα στερεά απόβλητα

Αποκλειστικά δημόσιοι φορείς διαχείρισης. Ενταξη των εργαζομένων στα βαρέα και ανθυγιεινά. Κάλυψη του κόστους διαχείρισης, πλην των εμποροβιομηχανικών, από κεντρικούς πόρους. Ολοκληρωμένος εθνικός (κεντρικός) σχεδιασμός. Ορθολογική συλλογή και μεταφορά με τη βοήθεια σταθμών μεταφόρτωσης. Αποκλεισμός της καύσης, προώθηση της ανακύκλωσης, ασφαλής τελική διάθεση των υπολοίπων σε χώρους υγειονομικής ταφής.

Ασφαλής ενδονοσοκομειακή διαχείριση, σύμφωνα με τις ισχύουσες προδιαγραφές με μόνιμο προσωπικό των υγειονομικών μονάδων. Αποκλεισμός «αδρανοποίησης». Πλήρης θερμική καταστροφή με κεντρική μονάδα αποτέφρωσης υψηλής τεχνολογίας ή αποδεδειγμένη αποστείρωση των μολυσματικών ιατρικών αποβλήτων.

Το κόστος διαχείρισης των επικίνδυνων ιατρικών αποβλήτων των δημόσιων υγειονομικών μονάδων να καλυφθεί από κεντρικούς πόρους.

Επικίνδυνα απόβλητα, τοξικά και άλλα

Εκπόνηση και άμεση υλοποίηση εθνικού (κεντρικού) σχεδιασμού με χωροθέτηση και επιλογή μεθόδων για τις μονάδες επεξεργασίας και τελικής διάθεσης των επικίνδυνων αποβλήτων. Στα πλαίσια αυτά, κατασκευή των σχετικών υποδομών, οι οποίες κατασκευάζονται και καλύπτονται οικονομικά από το κράτος για τις δημόσιες μονάδες, από τους ιδιώτες για τις δικές τους μονάδες. Ουσιαστικός έλεγχος, αυστηρές κυρώσεις σε περιπτώσεις παραβιάσεων με προτεραιότητα τις μεγάλες ρυπαίνουσες βιομηχανίες.

Για το εμπόριο ρύπων

Κατάργηση του εμπορίου ρύπων και των λεγόμενων ευέλικτων μηχανισμών της «καθαρής ανάπτυξης» και της «από κοινού εφαρμογής» ως μέτρου δήθεν αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής. Το βάρος να δοθεί στον περιορισμό των πραγματικών εκπομπών των αερίων θερμοκηπίου. Το κόστος περιορισμού των εκπομπών να πληρώσει το μεγάλο κεφάλαιο.

Για την ατμοσφαιρική ρύπανση στα αστικά κέντρα

Ορθολογική ανάπτυξη των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς και ιδιαίτερα των μέσων σταθερής τροχιάς, στο πλαίσιο ενός Ενιαίου Δημόσιου Φορέα για το Σχεδιασμό και τη Διαχείριση της Διακίνησης του Επιβατικού Κοινού. Κατοχύρωση όλων των ελεύθερων χώρων, άμεση αξιοποίηση των δημόσιων χώρων για την ανάπτυξη αστικού πράσινου, περιαστικού πράσινου, προστασία και αναβάθμιση των δασών, προστασία και, όπου γίνεται, διάνοιξη μπαζωμένων φυσικών ρεμάτων. Σχεδιασμένη απομάκρυνση των ρυπαινουσών εγκαταστάσεων από τα αστικά κέντρα. Αποφόρτιση από ρυπογόνες χρήσεις εξαιρετικά επιβαρυμένων περιοχών σε συνδυασμό με κοινωνικοταξικά κριτήρια. Αντιμετώπιση της ηχορύπανσης και περιορισμός της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας.

ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΡΟ

— Αμεσα μέτρα για να σταματήσει η μόλυνση των υδροφορέων κυρίως από βιομηχανικά απόβλητα (εξασθενές χρώμιο, βαρέα μέταλλα, νιτρικά και άλλα) και να εφαρμοσθούν ολοκληρωμένα προγράμματα αποκατάστασής τους για υγιεινό και φθηνό νερό.

— Δημιουργία θεσμικού πλαισίου, που θα αντιμετωπίζει το νερό ως φυσικό πόρο ζωτικής σημασίας για τον άνθρωπο, τη φύση και την ανάπτυξη της κοινωνίας, που σημαίνει ότι το νερό αποτελεί κοινωνική ιδιοκτησία και είναι υπό κρατικό έλεγχο και διαχείριση.

— Επεξεργασία και εφαρμογή ολοκληρωμένης υδατικής πολιτικής, που θα αφορά την έρευνα, την προστασία, τις χρήσεις και την ορθολογική αξιοποίηση των υδάτινων πόρων συνολικά στη χώρα και κατά υδατικό διαμέρισμα.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΠΛΗΜΜΥΡΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ

Σχεδιασμός με μακρόχρονο χρονικό ορίζοντα προβλέψεων, που περιλαμβάνει μέτρα για δασοκαλύψεις, απαγορεύσεις επεκτάσεων πόλεων, ορθολογικών χρήσεων γης, διάνοιξη ρεμάτων, μικρά φράγματα κατακράτησης φερτών υλών, τοπικά έργα εκτροπής υδάτων, κ.λπ.

— Συνολική διαχείριση των υδρολογικών λεκανών, των χειμάρρων από τις πηγές, δασοτεχνικά έργα διευθέτησης της κοίτης τους.

— Δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα κατασκευής των αντίστοιχων έργων, με ιδιαίτερη έμφαση στην ιεράρχησή τους.

— Δέσμευση των απαιτούμενων αντίστοιχων κονδυλίων με σαφή καταγραφή τους στους προϋπολογισμούς του κράτους.

— Δημιουργία κρατικού φορέα, που θα έχει την ευθύνη για τη λήψη αποφάσεων και μέτρων, ώστε να εξασφαλίζονται:

  • Αυστηρή τήρηση της επιβαλλόμενης χρονικής ιεράρχησης των έργων, ενιαία και όχι αποσπασματική κατασκευή τους.
  • Περιφρούρηση από την επίσημη και ανεπίσημη αυθαιρεσία στα έργα που εκτελούνται.
  • Ο περιβαλλοντικός σχεδιασμός των αντιπλημμυρικών έργων να εναρμονίζεται με την ορθή διαχείριση των υδάτινων πόρων.
  • Επικαιροποιημένο και αξιόπιστο σχέδιο δράσης και μηχανισμός με το απαραίτητο προσωπικό και τα μέσα για την αντιμετώπιση αντίστοιχων φαινομένων.
  • Βραχυπρόθεσμα μέτρα, έργα, παρεμβάσεις, που θα περιορίζουν τουλάχιστον τις επιπτώσεις από αντίστοιχα φαινόμενα.
  • Προστασία κάθε ελεύθερου χώρου, μεγάλου ή μικρού, και αντίσταση στην τσιμεντοποίηση των ελεύθερων χώρων.
  • Προστασία των θαλασσών από τη βιομηχανική ρύπανση, των παραλίων από τα φερτά υλικά. Κατασκευή και ολοκλήρωση των δικτύων ομβρίων στις πόλεις, αλλά και συντήρησή τους, μόνιμος καθαρισμός από φερτά υλικά.
  • Ειδικά μέτρα, για τις καταλήψεις της κοίτης χειμάρρων, τις παράνομες συνδέσεις, τον καθαρισμό των χειμάρρων.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΣΕΙΣΜΙΚΗ ΘΩΡΑΚΙΣΗ

— Ολοκληρωμένος σχεδιασμός, που προωθεί ισόρροπα, αφενός, μακροπρόθεσμα μέτρα για την πρόληψη των σεισμικών επιπτώσεων και, αφετέρου, μέτρα άμεσης απόδοσης για την καλύτερη αντιμετώπιση της κατάστασης μετά από έναν καταστροφικό σεισμό.

— Κρατικός σχεδιασμός και συντονισμός στην ανάπτυξη της έρευνας, στην εκπαίδευση ανθρώπινου δυναμικού, στην παραγωγή εξοπλισμού, στην κάλυψη των δαπανών.

— Σύνταξη μελετών χωροθέτησης των έργων και εγκαταστάσεων, που να λαμβάνουν υπόψη το σεισμικό κίνδυνο της περιοχής.

— Προστασία κάθε ελεύθερου χώρου, ιδίως στις πυκνοδομημένες αστικές περιοχές, απόκτηση νέων χώρων.

— Συγκοινωνιακός σχεδιασμός.

— Απομάκρυνση από τις κατοικημένες περιοχές των χρήσεων που μπορούν να δημιουργήσουν πρόσθετες αλυσιδωτές καταστροφές.

— Εφαρμογή ειδικών όρων και προδιαγραφών, αλλά και διαδικασίες παραγωγής της κατοικίας και των έργων.

— Επικαιροποιημένο ολοκληρωμένο σχέδιο αντιμετώπισης του φαινομένου με εκσυγχρονισμό και ενίσχυση του μηχανισμού επέμβασης και περίθαλψης με επαρκές ποσοτικά και ποιοτικά προσωπικό, κατάλληλα εκπαιδευμένο, καθώς και αναγκαία υλικοτεχνική υποδομή (ειδικά μηχανήματα, εξοπλισμός, κ.λπ.).

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΥΝΤΙΚΗ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ, ΤΗ ΔΙΕΘΝΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΔΟΓΜΑΤΟΣ

  • Η αμυντική ικανότητα της Ελλάδας να στηριχτεί στο λαό και στη νεολαία, στα στρατευμένα παιδιά, στους αξιωματικούς και υπαξιωματικούς που δεν ανέχονται την εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων σε ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ, στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς της πλουτοκρατίας.

Η αμυντική θωράκιση της χώρας όχι μόνο δε διασφαλίζεται στα πλαίσια του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, αλλά υπονομεύεται και υποσκάπτεται. Ο ελληνικός λαός και το κίνημά του θα βρεθεί αντιμέτωπος με το ΝΑΤΟ και κάθε άλλο μηχανισμό που στρέφεται κατά των συμφερόντων του. Πρέπει και έχει υποχρέωση να απαντήσει θετικά και αποτελεσματικά στη μεγάλη αυτή πρόκληση με την έξοδο της χώρας από το στρατιωτικοπολιτικό αυτό οργανισμό.

— Αντιπαλεύουμε την αλλαγή συνόρων, τους στρατούς κατοχής των ιμπεριαλιστικών οργανισμών.

— Καμιά συμμετοχή των ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, στους στρατούς κατοχής. Λέμε ΟΧΙ στο μισθοφορικό στρατό. Αντιπαλεύουμε την υπαγωγή των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων στις διαταγές και τους επιθετικούς σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ.

— Αντιπαλεύουμε τη μετατροπή των Ενόπλων Δυνάμεων σε μισθοφορικό στρατό, εναντίον των στρατιωτικών δαπανών και των εξοπλισμών που υπηρετούν ΝΑΤΟικές ανάγκες, γενικότερα τις επιδιώξεις του ιμπεριαλισμού.

  • Αντίσταση και πάλη κατά της Κοινής Ευρωπαϊκής Πολιτικής Ασφάλειας και Αμυνας, κατά του ευρωστρατού, των δυνάμεων ταχείας επέμβασης. Επιστροφή όλων των ελληνικών σωμάτων, που χρησιμοποιούνται στους ιμπεριαλιστικούς στρατούς στα Βαλκάνια, στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ, στη Σομαλία και αλλού.
  • Κατάργηση των ξένων βάσεων στη χώρα μας, γενικά όλων των διευκολύνσεων στο ΝΑΤΟ, στην ΕΕ και τις ΗΠΑ. Σεβασμός των κυριαρχικών δικαιωμάτων στο χερσαίο, εναέριο και θαλάσσιο χώρο. Να ανακληθεί η «Συμφωνία της Μαδρίτης» μεταξύ Σημίτη και Ντεμιρέλ του 1998, που αναγνωρίζει ζωτικά συμφέροντα της Τουρκίας στο Αιγαίο, υποθάλπει την αστάθεια στην περιοχή.
  • Κύπρος ενιαία, ανεξάρτητη. Χωρίς ξένες βάσεις και στρατεύματα, ομόσπονδη, δικοινοτική, διζωνική, κοινή πατρίδα των Τουρκοκύπριων και Ελληνοκύπριων, χωρίς ξένους εγγυητές και προστάτες.

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ – ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

Κατάργηση των νόμων, μηχανισμών και πρακτικών ποινικοποίησης των εργατικών και λαϊκών αγώνων και διευκόλυνσης της εργοδοτικής τρομοκρατίας:

  • Κατοχύρωση της ελεύθερης πολιτικής και συνδικαλιστικής δράσης στους χώρους δουλειάς.
  • Νομοθετική απαγόρευση των απολύσεων για συνδικαλιστικούς και πολιτικούς λόγους.
  • Κατάργηση των αντιαπεργιακών νόμων και ειδικότερα της διάταξης που προβλέπει ταχύρρυθμες διαδικασίες υπέρ των εργοδοτών που υποβάλλουν έφεση κατά αθωωτικής για τους απεργούς πρωτόδικης απόφασης.
  • Κατάργηση της πολιτικής επιστράτευσης απεργών.
  • Ρητή απαγόρευση παρακολούθησης και αστυνόμευσης των εργαζομένων στους χώρους δουλειάς (ηλεκτρονικά μέσα επιτήρησης, παρακολούθηση ηλεκτρονικής αλληλογραφίας, βιομετρικό φακέλωμα κ.λπ.).
  • Κατάργηση της απαράδεκτης Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου (Ν. 2811/2000) με την οποία δικάστηκαν χιλιάδες αγωνιζόμενοι μαθητές και μαθήτριες από τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ.
  • Κατάργηση των εκκρεμών δικών και διώξεων σε βάρος εργατικών συνδικάτων και συνδικαλιστών εργατών, αγροτών, μαθητών κ.λπ.
  • Αυστηροποίηση των ποινών για τα εργατικά ατυχήματα και τη μη τήρηση των μέτρων ασφαλείας.
  • Υπεράσπιση του πανεπιστημιακού ασύλου.

Κατάργηση του ευρωενωσιακού αντιδημοκρατικού πλαισίου και των τρομοσυμφωνιών με τις ΗΠΑ. Αποκάλυψη και αντεπίθεση στον αυξανόμενο αντικομμουνισμό της ΕΕ.

  • Να καταργηθούν ο τρομονόμος, ο ευρωτρομονόμος, τα ευρωπαϊκά εντάλματα σύλληψης – παράδοσης και απόδειξης. Να μην ενσωματωθεί η νέα απόφαση – πλαίσιο της ΕΕ, που ποινικοποιεί τη ριζοσπαστική σκέψη, η απόφαση του Προυμ, το ηλεκτρονικό φακέλωμα των επικοινωνιών, των επιβατών πτήσεων κ.λπ.
  • Να καταργηθούν οι νόμοι που προσαρμόζουν τις υπηρεσίες και τους μηχανισμούς στον ενιαίο «Χώρο Ελευθερίας, Ασφάλειας και Δικαιοσύνης» της ΕΕ ή κυρώνουν αντιδημοκρατικές διεθνείς συμφωνίες, όπως: Σέγκεν, Ευρωπόλ, Ευρωτζάστ, Frontex, συμφωνίες με τις ΗΠΑ για τη δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις και την έκδοση, συμφωνίες και μνημόνια «αντιτρομοκρατικής» συνεργασίας με πρόσχημα την κατάργηση της βίζας.

ΟΧΙ στην προσαρμογή στο νέο ευρωατλαντικό δόγμα της «πολιτικής προστασίας» και «διαχείρισης κρίσεων», όπου σκόπιμα εντάσσονται σωρηδόν οι «κοινωνικές αναταραχές» μαζί με τις φυσικές καταστροφές, τα βιομηχανικά ατυχήματα και τα «τρομοκρατικά» χτυπήματα. ΟΧΙ στη στρατιωτικοποίηση της εσωτερικής ασφάλειας και την κατάργηση της διάκρισης εξωτερικού – «εσωτερικού» εχθρού.

Κατάργηση του νομοθετικού πλαισίου και των μηχανισμών παρακολούθησης, περιορισμού και καταστολής των διαδηλώσεων και των λαϊκών αγώνων, όπως: χαφιεδοκάμερες, «διείσδυση» μυστικών αστυνομικών, σχέδιο ΠΔ και εγκύκλιος περιορισμού των διαδηλώσεων, χρήση χημικών, σφαιρών καουτσούκ και αστυνομικών σκύλων, διάλυση διαδηλώσεων με νερό, ειδικά επίλεκτα κατασταλτικά σώματα, τράπεζα DNA κ.λπ.

Προσανατολισμός της εκπαίδευσης και διαπαιδαγώγησης των Σωμάτων Ασφαλείας στην κατεύθυνση αντιμετώπισης του κοινού ποινικού εγκλήματος – ιδιαίτερα του οργανωμένου – και όχι του λαϊκού κινήματος και των μεταναστών.

Κατάργηση των μηχανισμών και θεσμών συμμετοχής του λαού στη λεγόμενη «κοινοτική» αστυνόμευση Δημοτική Αστυνομία, Τοπικά Συμβούλια Πρόληψης Παραβατικότητας, αστυνόμος της γειτονιάς, εθελοντής αστυνόμος).

Για τη Δικαιοσύνη

  • Κατάργηση του διορισμού της ηγεσίας της Δικαιοσύνης από την εκάστοτε κυβέρνηση.
  • Κατάργηση της υπεροχής του ευρωενωσιακού Δικαίου έναντι του εθνικού και αποδέσμευση του δικαστικού συστήματος από τους ευρωενωσιακούς δικαστικούς θεσμούς (Δικαστήριο Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, Ευρωτζάστ, ηλεκτρονική Δικαιοσύνη κ.λπ.).
  • Δραστική μείωση της δυσβάσταχτης οικονομικής επιβάρυνσης των λαϊκών στρωμάτων, που καθιστά απαγορευτική την προσφυγή στη Δικαιοσύνη και εντείνει ακόμη περισσότερο το δοσμένο ταξικό χαρακτήρα της.
  • Πλήρης κατάργηση του δικαστικού ενσήμου, τελών κ.λπ. σε όλες τις εργατικές διαφορές.
  • Πλήρης κάλυψη οργανικών θέσεων δικαστών και δικαστικών υπαλλήλων και αναβάθμιση κτιριακής και υλικοτεχνικής υποδομής των δικαστηρίων, για να παύσουν οι απαράδεκτες καθυστερήσεις στην εκδίκαση των υποθέσεων και την έκδοση των αποφάσεων.

ΔΥΟ ΕΠΙΛΟΓΕΣ – ΔΥΟ ΔΡΟΜΟΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΟΫΠΑΛΛΗΛΟΥΣ, ΤΟΥΣ ΑΥΤΟΑΠΑΣΧΟΛΟΥΜΕΝΟΥΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΕΣ, ΤΟΥΣ ΦΤΩΧΟΥΣ ΑΓΡΟΤΕΣ. ΟΣΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΟΥΝ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΚΑΙ ΤΗ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΟΥΝ, ΤΟΣΟ ΠΙΟ ΓΡΗΓΟΡΑ Η ΛΑΪΚΗ ΑΜΥΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΛΑΪΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΠΟΥ ΥΠΗΡΕΤΕΙ ΤΑ ΛΑΪΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ

Η διέξοδος από τα αβάσταχτα προβλήματα δε θα προκύψει σε μια μέρα, ούτε είναι δυνατόν να δώσει ριζική λύση η κάλπη, αν δεν έχει προηγηθεί η ακάθεκτη αντεπίθεση του εργατικού κινήματος, του λαϊκού κινήματος, αν δεν έχει ισχυροποιηθεί η πάλη για τον άλλο δρόμο ανάπτυξης υπέρ του λαού και σε σύγκρουση με τα μονοπώλια. Αν δεν έχουν ωριμάσει αισθητές θετικές διεργασίες στη διαμόρφωση εργατικής πολιτικής συνείδησης, αν δεν έχει συνειδητοποιηθεί βαθύτερα ο ταξικός χαρακτήρας των προβλημάτων και της κυρίαρχης πολιτικής.

Ο ένας είναι ο δρόμος που γνωρίζουμε χρόνια τώρα, που έχει γίνει ακόμα πιο δύσβατος την τελευταία 20ετία, ειδικά μετά τη Συνθήκη του Μάαστριχτ. Είναι ο δρόμος που συμφέρει το κεφάλαιο, τα μονοπώλια, ο δρόμος της βαθύτερης ενσωμάτωσης στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ.

Ο άλλος δρόμος είναι της συγκρότησης του Αντιιμπεριαλιστικού Αντιμονοπωλιακού Δημοκρατικού Μετώπου Πάλης, η κοινωνικοπολιτική συμμαχία της εργατικής τάξης με τους αυτοαπασχολούμενους και τη μικρομεσαία αγροτιά που κατευθύνεται στη Λαϊκή Εξουσία, Οικονομία. Είναι ο δρόμος που αναγνωρίζει αποκλειστικά και μόνο ως παραγωγό του πλούτου τον εργαζόμενο άνθρωπο και ως κίνητρο της παραγωγής την ικανοποίηση των σύγχρονων κοινωνικών αναγκών.

Μόνο το ενιαίο μέτωπο εργατών, αυτοαπασχολούμενων, μικρομεσαίων αγροτών, αδιαπέραστο από το συμβιβασμό και τη συντεχνιακή διαίρεση, μπορεί να έχει ορισμένα θετικά αποτελέσματα και να φέρει ανακατατάξεις θετικές στον πολιτικό συσχετισμό, ικανές να ανοίξουν το μόνο δρόμο που συμφέρει το λαό, το δρόμο της ανατροπής. Που μπορεί να εξασφαλίσει το δικαίωμα στην πλήρη, σταθερή εργασία για όλους και όλες, δωρεάν Υγεία, Πρόνοια, Παιδεία, να ανταποκρίνεται στις ταχύτατα αυξανόμενες λαϊκές ανάγκες, να χρησιμοποιεί την επιστήμη και τα τεχνολογικά επιτεύγματα για τη συνδυασμένη αύξηση της λαϊκής ευημερίας, του ελεύθερου χρόνου, της ικανοποίησης των σύγχρονων υλικών και πνευματικών αναγκών. Απαλλάσσει το λαό από την ταξική εκμετάλλευση, την καταπίεση, τη διαφθορά, την κοινωνική εγκληματικότητα. Που θα εγκαθιδρύσει μια ανώτερη μορφή δημοκρατίας με βασικό χαρακτηριστικό την ενεργητική εργατική και λαϊκή συμμετοχή και τον έλεγχο. Σε τελευταία ανάλυση, καλλιεργεί και εξασφαλίζει κλίμα ασφάλειας, που εδράζεται στην εξασφάλιση όλων των ατομικών αναγκών στα πλαίσια των συλλογικών κατακτήσεων.

Μόνο το ενιαίο μέτωπο εργατών, αυτοαπασχολούμενων, μικροϊδιοκτητών αγροτών μπορεί να καλλιεργήσει πνεύμα αυτοπεποίθησης και αισιοδοξίας, αδιαλλαξίας σε κάθε μορφής εκμετάλλευση, ανύψωσης του ηθικού και πολιτιστικού επιπέδου.

ΤΟ ΚΚΕ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΑΝΤΙΠΑΛΟΣ, ΤΟ ΑΝΤΙΠΑΛΟ ΔΕΟΣ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΤΟΥ.

ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΠΟΥ ΠΑΛΕΥΕΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΛΑΪΚΕΣ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙΣ, ΓΙΑ ΤΗ ΡΙΖΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, ΣΤΟΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΤΟΜΕΑ, ΣΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ.

ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΟΥ ΚΑΘΕ ΛΑΟΥ ΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ.

ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΕΣΜΕΥΜΕΝΗ ΜΕ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΩΝ ΜΟΝΟΠΩΛΙΩΝ, ΤΗΣ ΕΕ, ΤΟΥ ΝΑΤΟ, ΠΟΥ ΠΡΙΝ ΑΠ’ ΟΛΑ ΣΤΗΡΙΖΕΤΑΙ – ΟΣΟ ΓΙΝΕΤΑΙ – ΣΤΗΝ ΠΛΗΡΗ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΔΙΚΩΝ ΤΗΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΩΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΚΑΙ ΑΣΚΕΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΩΝ ΔΙΕΘΝΩΣ ΠΟΥ ΠΛΗΤΤΕΙ ΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΝΩΣΕΙΣ ΤΟΥ.

Ανακοίνωση της ΚΕ του ΚΚΕ για το αποτέλεσμα των Εθνικών Εκλογών

Οκτώβριος 5, 2009

Την Δευτέρα 5 Οκτώβρη 2009 πραγματοποιήθηκε συνεδρίαση της ΚΕ του ΚΚΕ με θέμα την πρώτη συζήτηση για τα εκλογικά αποτελέσματα. Η ανακοίνωση θα συζητηθεί σε όλη την κλίμακα του Κόμματος και της ΚΝΕ, θα αναζητηθούν οι γνώμες φίλων, οπαδών, συνεργαζόμενων, ώστε σε επόμενη συνεδρίαση της ΚΕ να ολοκληρωθούν τα τελικά συμπεράσματα.

sygedrosi

Τα πρώτα συμπεράσματα της ΚΕ έχουν ως εξής:

1. Η νίκη του ΠΑΣΟΚ στις εθνικές εκλογές οδηγεί στην εναλλαγή κυβέρνησης και όχι στην αλλαγή πολιτικής υπέρ του εργαζόμενου λαού. Η βαριά ήττα της ΝΔ οφείλεται στην αντεργατική – αντιλαϊκή πολιτική της που έπληξε τους εργατοϋπάλληλους, τους αυτοαπασχολούμενους, τους μικροπαραγωγούς αγρότες, τις νέες ηλικίες, καθώς και στις προεκλογικές της εξαγγελίες για ακόμα πιο σκληρή πολιτική λιτότητας, επιτάχυνση των αντιλαϊκών αναδιαρθρώσεων. Τα ισχυρά οικονομικά συμφέροντα απέσυραν την εμπιστοσύνη τους από τη ΝΔ και συνέβαλαν μέσω των μηχανισμών και των στηριγμάτων τους στο «φούσκωμα» της εκλογικής νίκης του ΠΑΣΟΚ, εκτιμώντας ότι αυτό διαθέτει μεγαλύτερη δυνατότητα να κάμψει το εργατικό, το λαϊκό κίνημα, σε συνθήκες οικονομικής κρίσης και σε μια περίοδο που οξύνονται οι ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις στην περιοχή.

Το συγκεκριμένο εκλογικό αποτέλεσμα διαμορφώθηκε σε συνθήκες οικονομικής κρίσης και ενώ το εργατικό κίνημα δεν έχει περάσει σε αντεπίθεση, σε συνθήκες όπου κυριάρχησε η πίεση του ρουσφετιού και της ψεύτικης ελπίδας για ελάφρυνση από την αντιλαϊκή πολιτική της ΝΔ και τις συνέπειές της. Αρνητικό ρόλο έπαιξε επίσης και η παραπλανητική προπαγάνδα της ΝΔ για δήθεν παροχολογία του ΠΑΣΟΚ. Συγκαλύφτηκε η αρνητική εμπειρία που είχε ζήσει ο λαός από τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ.

Αυτό που συνέφερε τον εργαζόμενο λαό ήταν να μειώσει τα δύο κόμματα, να έχουν αυτά απώλειες από εργατικά, λαϊκά στρώματα και νέες ηλικίες. Να στηρίξει αποφασιστικά το ΚΚΕ, ως το Κόμμα που αποτελεί τον πραγματικό αντίπαλο της δικομματικής εναλλαγής, το κόμμα που ενισχύει τη λαϊκή αντίσταση και συσπείρωση, που προβάλλει τον άλλο δρόμο ανάπτυξης, σε εναντίωση με τα μονοπώλια, τις ιμπεριαλιστικές επιλογές.

Γρήγορα θα επαληθευτεί η προεκλογική μας θέση ότι το δίλημμα για το λαό σ΄ αυτές τις εκλογές δεν ήταν ποιο κόμμα θα αναδειχθεί στην κυβέρνηση, ούτε η μεγαλύτερη ή μικρότερη αυτοδυναμία της, αλλά η ετοιμότητα του εργαζόμενου να λαού να αποκρούσει τα νέα μέτρα, να περάσει σε αντεπίθεση.

2. Η δικομματική εναλλαγή δεν είναι νέο φαινόμενο στην πολιτική ζωή και την εκλογική συμπεριφορά των εργατικών, λαϊκών μαζών. Δεν αποτελεί, όπως υποστηρίχθηκε, δείκτη βαθειάς πολιτικής ωρίμανσης της λαϊκής συνείδησης.

Η ρήξη με τα αστικά κόμματα και την αντιλαϊκή πολιτική τους, με τις κυβερνήσεις τους, αποτελεί το χαρακτηριστικό στοιχείο της ωρίμανσης. Η ανάγκη αυτή παραμένει. Η ψήφος στο ΚΚΕ, η κοινή δράση με τις υπαρκτές ριζοσπαστικές λαϊκές δυνάμεις, συνιστά πραγματική ρήξη, είναι η προϋπόθεση για τον απεγκλωβισμό από τις αστικές δυνάμεις, την αναγέννηση και την ανάκαμψη του κινήματος, την αποτελεσματικότητά του.

3. Το άθροισμα των ψήφων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, σε συνδυασμό με την εκλογική δύναμη που καταγράφηκε στο ΚΚΕ, δεν απεικονίζει τις θετικές διεργασίες που έχουν γίνει στη λαϊκή συνείδηση, την εκτίμηση, δηλαδή, ότι ανάμεσα στα δύο αστικά κόμματα δεν υπάρχουν ουσιαστικές διαφορές. Απέχει σημαντικά από την απήχηση των θέσεων και της δράσης του ΚΚΕ στα εργατικά λαϊκά στρώματα και τη νεολαία. Είναι σε αναντιστοιχία με τις ανάγκες και τα οξυμμένα προβλήματα των λαϊκών στρωμάτων.

Το εκλογικό αποτέλεσμα, όσο αφορά στο ΚΚΕ, είναι αναντίστοιχο, κατώτερο προς το κύρος και την επιρροή που έχει κατακτήσει με την πολιτική του δράση και το ρόλο του στην ανάπτυξη των αγώνων που έγιναν, χωρίς τους οποίους οι εξελίξεις θα ήταν δυσμενέστερες. Αρκετοί έκαναν το βήμα και ψήφισαν το Κόμμα, ανεξάρτητα αν έχουν και ορισμένες διαφωνίες μαζί μας, ενώ αρκετοί, που εκτιμούν την πολιτική και τη δράση μας, υπέκυψαν την τελευταία στιγμή στα εκβιαστικά διλήμματα.

Το ΚΚΕ έδωσε μια σκληρή μάχη σε συνθήκες οικονομικής κρίσης, ανοδικής πορείας της σοσιαλδημοκρατίας. Παρά το γεγονός ότι δεν κατάφερε να ενισχύσει τις δυνάμεις του, επέδειξε αντοχή, κατάφερε να παρεμποδίσει τους σχεδιασμούς να το βγάλουν από την τρίτη θέση, να ασκήσουν ιδεολογική πίεση, να αφαιρέσουν όσο γίνεται μεγαλύτερο μέρος της πολιτικής και εκλογικής του επιρροής. Η αντοχή του ΚΚΕ στα διλήμματα, στις φοβίες, τους εκβιασμούς, δείχνει την ικανότητά του, τη σωστή γραμμή του, την ετοιμότητά του αύριο να είναι ΠΙΟ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΑ στην πρώτη γραμμή.

Παραμένει το μόνο Κόμμα που μπορεί να αντιπαλέψει την κυρίαρχη στρατηγική που υλοποιείται και μέσω της εναλλαγής των δύο αστικών κομμάτων. Η αντοχή του ΚΚΕ περικλείει σημαντική δυναμική που θα φανεί ακόμα περισσότερο τα επόμενα χρόνια.

4. Είναι σημαντικές οι ευθύνες των άλλων κομμάτων της αντιπολίτευσης που νοθεύουν την τάση ριζοσπαστισμού, δυσκολεύουν τη λαϊκή συσπείρωση σε ριζική εναντίωση με τα δύο κόμματα και τη στρατηγική τους. Ανεξάρτητα από τις μεταξύ τους διαφορές, τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης έχουν ευθύνη γιατί εκτρέπουν το λαϊκό ριζοσπαστισμό σε ανώδυνους δρόμους, καλλιεργούν αυταπάτες ότι μπορεί να υπάρξουν λύσεις με κεντροδεξιές ή κεντροαριστερές συνεργασίες, κυρίως με αλλαγή του τρόπου διαχείρισης και όχι ανατροπής της κυρίαρχης πολιτικής. Αρνητικό ρόλο έπαιξε ο ΣΥΡΙΖΑ/ΣΥΝ με την αντιδεξιά ρητορεία του, την υποβαθμισμένη κριτική στο ΠΑΣΟΚ, που επέτρεπε την καλλιέργεια της λογικής του μικρότερου κακού και την ελπίδα της κεντροαριστερής συνεργασίας. Τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ όσο και το ΛΑ.ΟΣ παρεμποδίζουν τη λαϊκή συσπείρωση και συμμαχία σε αντιμονοπωλιακή αντιιμπεριαλιστική κατεύθυνση.

5. Το συγκεκριμένο εκλογικό αποτέλεσμα δυσκολεύει το λαό να αντιπαλέψει με επιτυχία τη θύελλα των μέτρων που έρχεται, να δοκιμάσει τη δύναμή του, να θέσει σε κίνηση τις αναξιοποίητες εφεδρείες του. Αν δεν σημειωθεί άμεσα ανάκαμψη του κινήματος, θα ενισχυθεί το κλίμα της απογοήτευσης.

Επιβεβαιώνεται η θέση του ΚΚΕ ότι η ανάπτυξη της πολιτικής συνείδησης, η συνειδητοποίηση δηλαδή της ανάγκης για άλλο δρόμο ανάπτυξης σε αντίθεση με τα συμφέροντα των μονοπωλίων, σε κατεύθυνση ρήξης και ανατροπής, δεν διαμορφώνεται αυτόματα σε συνθήκες κρίσης και κάτω από την όξυνση των προβλημάτων, αλλά σε συνδυασμό με την πείρα συμμετοχής στην ταξική πάλη, στους λαϊκούς αγώνες, με την οργάνωση και συσπείρωση εναντίον των επιλογών και της εξουσίας των μονοπωλίων. Είναι επίσης συνάρτηση της ποιότητας των δεσμών του ΚΚΕ με την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα, το επίπεδο και την ποιότητα της ιδεολογικοπολιτικής του παρέμβασης.

Το ΚΚΕ πιστεύει στο λαό, στο εργατικό κίνημα, στη δυναμική της συμμαχίας του με τις ριζοσπαστικές δυνάμεις του κινήματος των αυτοαπασχολουμένων και της φτωχής αγροτιάς, των γυναικών και της νεολαίας που ανήκουν στα εργατικά, λαϊκά στρώματα. Η ευθύνη του γίνεται ακόμα πιο μεγάλη για τη συσπείρωση δυνάμεων, την οργάνωση των λαϊκών μαζών, την απόκρουση των αντιλαϊκών μέτρων, την αντεπίθεση. Η μετεκλογική δυναμική της παρέμβασης του ΚΚΕ μπορεί και πρέπει να γίνει ευρύτερη και αποτελεσματικότερη.

Ακόμα πιο έμπειρο και ατσαλωμένο θα στρέψει την κύρια προσοχή του στην οργάνωση της εργατικής, λαϊκής αντίστασης και αντεπίθεσης.

6.
Το ΚΚΕ διακηρύσσει ότι δεν χρειάζεται καμιά πίστωση χρόνου στη νέα κυβέρνηση, κανένας εφησυχασμός, ούτε μια μέρα χαμένη. Είναι επιτακτική η ανάγκη να πάρουν οι εργαζόμενοι στα χέρια τους την υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους, να παρεμποδίσουν, να δυσκολέψουν τα νέα αντιλαϊκά μέτρα να προχωρήσουν.

Στο πρόγραμμα και τις προεκλογικές εξαγγελίες του ΠΑΣΟΚ είναι καταγεγραμμένη η επιδίωξή του να συνεχίσει την πολιτική των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων της ΝΔ, στα πλαίσια των αντεργατικών επιλογών της ΕΕ και της στρατιωτικοπολιτικής επίθεσης του ΝΑΤΟ, σε συμφωνία με τον αποκαλούμενο στρατηγικό σύμμαχο τις ΗΠΑ. Η νέα κυβέρνηση πατώντας στο αντιλαϊκό έργο της προηγούμενης θα επιχειρήσει να διασφαλίσει τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων, χτυπώντας αλύπητα το βιοτικό επίπεδο των εργαζομένων, την κοινωνική ασφάλιση, την υγεία, την πρόνοια, την παιδεία.

Η νέα κυβέρνηση θα στηριχθεί στις συνδικαλιστικές ηγεσίες και στον εργοδοτικό συνδικαλισμό, θα αξιοποιήσει το γεγονός ότι οι δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ κυριαρχούν στα τριτοβάθμια όργανα των εργατοϋπαλλήλων, των δημοσίων υπαλλήλων, των αυτοαπασχολούμενων, της αγροτιάς.

Το ΚΚΕ καλεί τους εργατοϋπαλλήλους, τους μικρούς αυτοαπασχολούμενους επιχειρηματίες, τους μικρούς παραγωγούς αγρότες, τις γυναίκες και τη νεολαία που ανήκουν στα εργατικά λαϊκά στρώματα, με τη στάση και τη δράση τους να αποσύρουν την ψήφο τους, να ακυρώσουν τις συνέπειες της ψήφου προς το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ.

7. Στο ΚΚΕ πέφτει το βάρος να αναλάβει ακόμα περισσότερες ευθύνες και πρωτοβουλίες μαζί με τις ριζοσπαστικές λαϊκές δυνάμεις που είναι σε επαφή και κοινή δράση, για να διευρυνθεί η συσπείρωση και να διαμορφωθούν όροι ετοιμότητας για αντίσταση και αντεπίθεση. Ανάλογη είναι και η ευθύνη της ΚΝΕ απέναντι στη νεολαία και το κίνημά της.

Το ΚΚΕ και η ΚΝΕ θα διευρύνουν την επικοινωνία τους με τα εργατικά λαϊκά στρώματα, τους νέους και τις νέες που ψήφισαν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, ώστε να διαμορφωθεί ένα ενιαίο μέτωπο από τα κάτω, εργατών, αγροτών, αυτοαπασχολούμενων, γυναικών και νεολαίας, των οικονομικών μεταναστών και πολιτικών προσφύγων. Κοινό και δυναμικό μέτωπο πάλης σε κάθε χώρο δουλειάς, στον κλάδο, ανάμεσα στους κλάδους, στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, στην ύπαιθρο, στα χωριά, στη γειτονιά, στο σχολείο, στα ΤΕΙ, στα Πανεπιστήμια. Ενιαίο μέτωπο πάλης που θα συμβάλλει στο συντονισμό και την κοινή δράση σε πανελλαδικό επίπεδο.

Το ΚΚΕ θα πρωτοστατήσει για τη συσπείρωση δυνάμεων που παλεύουν για τον άλλο δρόμο ανάπτυξης σε ριζική εναντίωση με τη στρατηγική των μονοπωλίων. Η εξουσία των μονοπωλίων, το σύστημα που βασίζεται στην κερδοφορία και στη συγκέντρωση του κεφαλαίου, στην πιο στυγνή ταξική εκμετάλλευση δεν εξανθρωπίζεται.
Η ΚΕ του ΚΚΕ χαιρετίζει τους ψηφοφόρους του Κόμματος, ιδιαίτερα εκείνους που έδωσαν ψήφο για πρώτη φορά. Χαιρετίζει την ενεργητική προσφορά και δράση των μελών της ΚΝΕ, των φίλων και συνεργαζόμενων που έδωσαν μια σκληρή μάχη με ενθουσιασμό και πίστη, με συναίσθηση ευθύνης απέναντι στον εργαζόμενο λαό.

ΝΕ Λευκάδας του ΚΚΕ: Η Νεανική Ψήφος να είναι ΚΟΚΚΙΝΗ

Σεπτεμβρίου 30, 2009

kke_dynato

Η Νεανική Ψήφος να είναι ΚΟΚΚΙΝΗ

Νέοι και νέες, άνεργοι, τετραωρίτες, μαθητές, σπουδαστές, πτυχιούχοι των δυο και τριών πτυχίων.

Λίγα 24ωρα πριν τις εκλογές και οι ντόπιοι έμποροι της ελπίδας (υποψήφιοι ΝΔ και ΠΑΣΟΚ) ολοκληρώνουν τα ρουσφέτια και τις υποσχέσεις τους. Είτε μέσα από την πολύχρωμη και πανάκριβη προπαγάνδα τους αλλά κυρίως μέσα από το αίσχος της ρουσφετολογίας που εξαγοράζει ψήφους και στραπατσάρει συνειδήσεις με τα «βολέματα» της άνεργης νεολαίας. Το αίσχος των stage της ανασφάλιστης εργασίας, από τον σημερινό και προηγούμενο βουλευτή έσπασαν κάθε προηγούμενο στη Λευκάδα. Αντίστοιχες είναι και οι υποσχέσεις των υποψηφίων της αντιπολίτευσης. Της αντιπολίτευσης που θεσμοθέτησε τα stage, τα αξιοποίησε ψηφοθηρικά όσο κυβερνούσε και τώρα ανακάλυψαν ότι τα stage είναι εργασιακός μεσαίωνας!!! Το τυρί είναι ωραίο, αλλά όταν είναι μέσα στη φάκα, τότε τα πράγματα είναι πάρα πολύ επικίνδυνα.

Σκεφτείτε:

  • Εσείς που ζήσατε τα βάσανα της οικογένειας, την υγιή φιλοδοξία των γονιών σας να ζήσετε εσείς καλύτερα, αλλά και το μεγάλο δράμα που μέχρι τα 18 σας δεν είχατε ίχνος ελεύθερου χρόνου.
  • Εσείς που βλέπετε ότι οι γονείς σας δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα λόγω ανεργίας, χαμηλού μισθού ή μερικής απασχόλησης, όταν ξέρετε ότι ο αγρότης πατέρας σας, προτιμά να μη μαζέψει τις ελιές γιατί θα πουλήσει το λάδι σε εξευτελιστικές τιμές.
  • Εσείς ΟΛΟΙ, παιδιά εργατών, αγροτών, χαμιλόμισθων μισθωτών, αυτών που έχουν ένα μικρομάγαζο και προσπαθούν να βγάλουν ένα μεροκάματο:

Δεν έχετε κανένα λόγο να ψηφίσετε τα κόμματα των αφεντικών.

Δεν έχετε κανένα λόγο να δώσετε το προβάδισμα στα κόμματα της πλουτοκρατίας. Δεν έχετε κανένα λόγο να ψηφίσετε τα κόμματα εκείνα που βρίσκουν νέους τρόπους, νέες ιδέες, νέες μορφές, να σας εξαπατούν και θέλουν να μετατρέψουν το μυαλό της νεολαίας σε αλοιφή, να μην μπορεί να σκέφτεται, να μην μπορεί να προσανατολίζεται. Να μην κοιτάει αριστερά προς το ΚΚΕ που το χαρακτηρίζουν «ξεπερασμένο και παλιομοδίτικο».

«Ξεπερασμένο και παλιομοδίτικο» επειδή λέει ότι πρέπει να καταργηθεί η επιχειρηματική δραστηριότητα στην Παιδεία, και ο εμπορευματοποιημένος αθλητισμός. Που διεκδικεί δουλειά για όλους τους νέους με επιδόματα, ένσημα και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη στην ανεργία. Που λέει 5ήμερο, 7ωρο, 35ωρο δουλειάς την εβδομάδα. Όταν στο τέλος του 19ου αιώνα μάτωνε η εργατιά -γυναίκες και άντρες- για το 8ωρο, στις αρχές του 21ου αιώνα θεωρείται το 8ωρο πολυτέλεια και σπρώχνουν σε 10 και περισσότερες ώρες καθημερινά.

Νέοι και νέες

Η κάλπη της 4ης Οκτώβρη δίνει την δυνατότητα στον νέο να απειθαρχήσει, να αφήσει εκβιασμούς, να αντισταθεί και να αντεπιτεθεί. Γι’ αυτό σας καλούμε να πάρετε μέρος στην εκλογική διαδικασία με το κεφάλι ψηλά. Ποτέ με το κεφάλι κάτω και την πλάτη κολλημένη στον τοίχο. Στην απαίτηση του δικομματισμού να διαλέξετε ανάμεσα στους δύο, να κλείσετε τα όνειρά σας ανάμεσα στη στενωπό της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, διαλέξτε το δρόμο της αξιοπρέπειας, ρίξτε ψήφο αντίστασης και ανατροπής, ψήφο για το σήμερα και για το μέλλον, ρίξτε μαζικά στην κάλπη το ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ.

Νομαρχιακή Επιτροπή Λευκάδας του ΚΚΕ
30.09.2009